1- اعمال پایدار
ماه رمضان با تمامی برکات فراوانی که دارد، تمام می شود و کسانی که در این ماه عمل خیری انجام داده اند، به صورت تمام و کمال برایشان محفوظ مانده و به تعبیر کلام الله مجید ذرّه ای از آن تلف نمی شود. هنگامی که اعمال خوب انسان از جانب خدای متعال جبران می شود، آن گاه آدمی حسرت می خورد که چرا کوتاهی کرده و بیش از این انجام نداده است.
یکی از اسامی خدا شکور است، یعنی شکر نمودن دقیق، زیرا خدای متعال قولاً و عملاً شکر می کند. اعمال تمامی روزه داران و عبادت کنندگان این ماه مبارک ذخیره و مورد شکر الهی در دنیا و آخرت است.
2- شقی واقعی
رسول خدا صلى الله علیه وآله فرمودند: «فإن الشقی من حرم غفران الله فی هذا الشهر العظیم؛ بدبخت كسى است كه از آمرزش الهى در این ماه عظیم (رمضان) بى بهره ماند». عالمان بلاغت در این جا مى گویند این جمله دلالت بر حصر و اختصاص دارد و معناى آن چنین است که بدبخت فقط كسى است كه در این ماه از آمرزش الهى محروم ماند، نه كس دیگر. به عبارت دیگر شقاوت فقط و فقط منحصر به كسى است كه در این ماه از غفران الهى محروم ماند. این، ظاهر بلاغى جمله است و این معنا را مى رساند كه كسى كه در این ماه آمرزیده نشود، فوق العاده بدبخت است.
3- برکات ماه رمضان
ماه مبارك رمضان ماه خداى سبحان است كه از میان تمام ماه ها آن را به خود اختصاص داده است. این ماه، ماه تنظیم زندگى انسان و تغییر و بهترشدن و پاكى از هر پلیدى و در عین حال ماه طاعت الهى است.
در هر شب و روز این ماه خداى متعال چندین برابر ماه هاى دیگر انسان ها را مشمول آمرزش خود مى كند.
ویژگى دیگرى كه خدا به این ماه بابركت عطا كرده است، شب قدر است كه از هزار ماه برتر است و آمرزش الهى در تمام روزها و شب هاى سال هرگز به پاى آمرزش الهى در این شب نمى رسد. همچنین در روایت آمده است كه خداى متعال در ابتدا، وسط و در پایان این ماه نیز عده بسیارى از بندگان را مشمول آمرزش خود قرار مى دهد. در حقیقت اگر ماه رمضان را ماه عفو عمومى نام نهیم پر بى راه نرفته ایم و از همین روست كه بنده اى كه در این ماه مشمول عفو الهى نشود و از این خوان پرنعمت محروم ماند، حقیقتاً بدبخت است.
