LOGIN
امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف
alshirazi.org
راه وصل
کد 804
نسخه مناسب چاپ کپی لینک کوتاه ‏ 20 آذر 1400 - 6 جمادى الأولى 1443

1- کسی که به دیدار امام زمان عجّل الله تعالی فرجه الشریف نائل آید، فیضی بزرگ کسب می کند، اما مهم تر از دیدار کسب خشنودی آن حضرت است.

2- عبادت، انجام مستحبات، خواندن دعا، زیارت و یاد کردنِ خدای متعال بخشی از اعمالی است که توفیق دیدار امام زمان عجّل الله تعالی فرجه الشریف را به انسان می دهد، اما مهم تر از این ها کسب رضایت آن حضرت است.

3- روایتی از امام صادق علیه السلام نقل شده است که راهکاری است برای مشتاقان دیدار با حضرت حجة بن الحسن، امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و شیفتگان خدمت به حضرتش آنجا که می فرمایند: «من سرّ أن یکون من أصحاب القائم، فلینتظر ولیعمل بالورع ومحاسن الأخلاق؛ آن کس که دوست دارد از اصحاب [حضرت] قائم باشد، باید به انتظار [قدومش] بنشیند و عملش با پرهیزگاری و والایی های اخلاق همراه باشد».

4- اشخاصی که در دوره غیبت خدمت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف رسیده اند انسان هایی متعدد و از نظر فرهنگ، سن و جنس متفاوت بوده اند و در میانشان پیر، جوان، بی سواد، باسواد، زن و مرد وجود دارد. وجه جامع کسانی که به این مقام دست یافتند «طهارت قلب» و برخورداری از دل پاک است.

5- بسیارى از مردم مى ‏پرسند راه تشرف به خدمت حضرت ولى عصر عجل الله تعالى فرجه الشریف چیست؟ بارها از خود بنده پرسیده ‏اند چگونه مى‏ توان با آن‏ حضرت ملاقات نمود؟ راه این كار در یك كلام یعنی آباد كردن قلب به طاعت است.

6- قلبى آباد شمرده مى ‏شود كه سراسر آن یكصدا شیفته فرمانبردارى از خداى متعال باشد و كسى ‏كه چنین قلبى دارد شایستگى دیدار با حضرت صاحب الأمر عجل الله تعالى فرجه الشریف را دارد.

7- در میان افرادى كه خدمت آن‏ حضرت شرفیاب شده‏ اند مراجعى چون سید بحرالعلوم، كسبه ‏اى همچون حاج على بغدادى كه خواندن و نوشتن نمى ‏دانست، زن، مرد، پیر و جوان وجود دارد و امورى چون سن، علم و موقعیت اجتماعى براى دیدن آن‏ حضرت ملاك نیست. این توفیق فقط از طریق آبادانى قلب آدمى به طاعت میسّر است.

8- كسى ‏كه قلبش به فرمانبردارى از خدا و رسول آبادانى یافته، موفق به دیدار چهره دلگشاى آن بزرگوار مى ‏شود، خواه پیر باشد یا جوان و خواه عالم باشد یا شخصى از عامه مردم.

9- گناهان در واقع چرك و پلیدى و مار و عقرب‏ هایى هستند كه سر تا پاى ما را فرا گرفته ‏اند. روشن است كه همین پلیدى‏ ها و كثافات مانع دیدار ما با امام زمان مى‏ شود و ما را از فیض تشرف به محضر ایشان محروم مى ‏دارد.

10- روح‏ هاى نجس لیاقت ملاقات با امام زمان علیه السلام را ندارند و چشم‏ هاى گناهكار و گوش ‏هاى خطاكار این شایستگى را ندارند كه جمال دل‏ آراى ایشان را ببینند و نواى دل ‏انگیز ایشان را بشنوند و این لب ‏هاى پرگناه كجا و سعادت بوسیدن آن دستان ارجمند كجا؟!

11- گناهان ماست كه میان ما و امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف حجاب مى‏ شود.

12- روزی جوانی مؤمن به من گفت: چه کنم که توفیق دیدارِ امام زمان عجّل الله تعالی فرجه الشریف را به دست آورم؟ به او گفتم: البته کسی که به دیدار امام زمان عجّل الله تعالی فرجه الشریف نایل آید، فیضی بزرگ کسب می کند، اما مهم تر از دیدار، کسب خشنودی آن حضرت است.

13-  عبادت، انجام مستحبات، خواندن دعا، زیارت و یادکردنِ خدای متعال بخشی از اعمالی است که توفیق دیدار امام زمان عجّل الله تعالی فرجه الشریف را به انسان می دهد، اما مهم تر از این ها، کسب خشنودی آن حضرت است.

14- روایتی از امام صادق علیه السلام نقل کرده اند که راهکاری است برای مشتاقان دیدار با حضرت حجة بن الحسن، امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و شیفتگان خدمت به حضرتش، آنجا که می فرمایند: «من سرّ أن یکون من أصحاب القائم، فلینتظر ولیعمل بالورع و محاسن الأخلاق؛ آن کس که دوست دارد از اصحاب [حضرت] قائم باشد، باید به انتظار [قدومش] بنشیند و عملش با پرهیزگاری و والایی های اخلاق همراه باشد».

15- راه تشرف به خدمت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف در یك كلام آباد كردن قلب به طاعت است و آباد كردن قلب منشأ بسیارى از بركات و موفقیت‏ ها است كه یكى از آن ها شرف حضور یافتن به خدمت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف است؛ بدین معنا كه انسان به راستى در پى شناختن طاعت باشد تا آن را انجام دهد و قلب او نسبت به اطاعت امر خدا و رسولش رغبت داشته باشد.

16-  قلبى آباد شمرده مى‏ شود كه سراسر آن یكصدا شیفته فرمانبردارى از خداى متعال باشد و كسى‏ كه چنین قلبى دارد، شایستگى دیدار با حضرت صاحب الأمر عجل الله تعالى فرجه الشریف را پیدا می کند.

17- امورى چون سن، علم و موقعیت اجتماعى براى دیدن آن‏ حضرت ملاك نیست. این توفیق فقط از طریق آبادانى قلب آدمى به طاعت میسّر است. كسى ‏كه قلبش به فرمانبردارى از خدا و رسول آبادانى یافته، موفق به دیدار چهره دلگشاى آن بزرگوار مى‏ شود، خواه پیر باشد یا جوان و خواه عالم باشد یا شخصى از عامه مردم.