1- تفسیر قرآن کریم به همت و پایداری راسخ و همه جانبه و همچنین به انسان های سخت کوش و خستگی ناپذیر نیاز دارد؛ چراکه در قرآن کلمات مترادف و تعبیرات متشابه وجود دارد.

2- بی تردید خواندن صحیح قرآن و با صوت زیبا، حفظ قرآن، خواندن تفسیر قرآن و آموزش آن به دیگران تماماً فضیلت است، اما بهتر از این امور، عمل به قرآن کریم است.

3- هنگامی که انسان مؤمن قرآن می خواند، باید به آنچه می خواند عمل کند و آن را در جای جای زندگی خود به منصه ظهور برساند. به عنوان مثال، هنگامی که آیه حرام بودن ربا را می خواند، باید تصمیم بگیرد از تعامل ربوی خودداری کند و از همراه شدن یا نوشتن سند چنین معاملاتی بپرهیزد و به مواردی که قرآن باز می دارد و فرمان می دهد، همچون: حرام بودن شراب، ظلم به نفس و دیگران، آراستگی به اخلاق نیکو و نمازگزاردن در اول وقت نیز باید پایبند باشد. از این روی کسی که قرآن را خوانده، حفظ و به آموزه های آن عمل کند، «صاحب (همراه و ملازم) قرآن» خوانده می شود.

4- قرآن کریم به منزله نسخه ای شفابخش است که خدای منان به بندگانش ارزانی داشته است. از این رو هرچه پایبندی و عمل بنده به قرآن بیشتر باشد، به همان نسبت از درجات بهشت برخوردار خواهد شد. در مقابل، کسانی که قرآن را خوانده، اما بدان عمل نمی کنند، در روز قیامت قرآن از آنان به درگاه خدای متعال شکایت خواهد برد و از بهشت محروم خواهند شد.

5- سفارش من به شما این است که از مهم ترین بخش قرآن یعنی عمل به آن غافل نباشید.

6- قرآن کریم ما را به بهره گیری از قصه ها فراخوانده و فرموده است: «لَقَدْ کَانَ فِی قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِّأُوْلِی الأَلْبَابِ؛ در سرگذشت آنان [پیشینیان] برای خردمندان عبرتی است».

7- توجه به قرآن و تعالیم اهل بیت علیهم السلام ضامن سعادت مردم و خانواده ها است.

8- از مطالعه شخصیت هایی که در دامان قرآن پرورش یافته اند، می توان به عظمت قرآن و فرهنگ و تربیت قرآنی پی برد.

9-  وقتی آیات مربوط به بهشت، دوزخ، حساب قیامت، نماز، روزه و ... را تلاوت می کنید، تصمیم بگیرید به مضمون آن عمل نمایید و دیگران را نیز بدین کار فراخوانید تا ان شاء الله قرآن منشأ هدایت شما گردد.

10- پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله فرموده است: «إنّ القرآن شافع مشفّع وماحلٌ مصدق؛ قرآن شفاعت گری است که شفاعتش پذیرفته و شکایت کننده ای است که [بدون گواه خواهی] شکایتش تصدیق می شود».

11- پرداختن به قرآن چهار مرتبه دارد:

نخست: انسان قرآن را از نظر تجوید و قرائت صحیح فرا گیرد و آن را به دیگران بیاموزد؛

دوم: تدبّر در قرآن و درک معانی و مفاهیم آن؛

سوم: عمل به قرآن؛

چهارم: عملی کردن تعالیم و بایدها و نبایدهای آن در جامعه.

بی تردید مرتبه سوم و چهارم از مرتبه اول و دوم برتری دارد.

12- اگر کسی به قرآن عمل کند و بکوشد آن را در جامعه پیاده کند، قرآن وی سودمند خواهد بود و خدای متعال شفاعت قرآن را درباره او خواهد پذیرفت، ولی اگر کسی بتواند قرآن را پیاده کند، اما دریغ ورزد، در روز قیامت قرآن از او به درگاه خداوند شکایت خواهد برد و به فرموده پیامبر گرامی اسلام صلّی الله علیه و آله خدای توانا بدون خواستن گواه، شکایت قرآن را خواهد پذیرفت.

13- قرآن نور است و اگر این نور به طور صحیح و همراه با رفتار حکیمانه و موعظه به مردم برسد، بدون شک در آنان تأثیر خواهد گذاشت و البته زمینه سازی برای تأثیر قرآن در مردم وظیفه ماست. قرآن غذای روح انسان هاست و همان گونه که غذای مادی نیازمند ظرف پاک است تا مطلوب دیگران شود، غذای روح نیز باید ظرفی زیبا و مؤثر داشته باشد.

14- باید در حد توان در راه گستراندن فرهنگ قرآن بکوشیم و بدانیم که یکی از راه کارها، تشویق دیگران برای حضور در جلسات قرآنی است. بی تردید هرکس در این راه بیشتر بکوشد، پاداش بیشتری خواهد داشت. خدای متعال سبقت در خوبی ها را تشویق کرده، می فرماید: «وَفِی ذَلِکَ فَلْیتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ؛ ودر آن [نعمت ها] باید سبقت گیرندگان، سبقت بگیرند.

15- شما قاریان و حافظان قرآن، هم پیمانان قرآن کریم هستید، لذا بایسته است که هنگام تلاوت قرآن و ضمن شناخت معنا و مفهوم آیات کریمه، عزم خود را بر عمل به هر آیه ای که می خوانید استوار کنید. به دیگر بیان، هرگاه آیات مربوط به واجبات را می خوانید، خود را به انجام واجبات ملزم کنید و چون آیات مربوط به محرمات را می خوانید، خود را به دوری از آن وادارید و زمانی که به آیات فضائل و اخلاق می رسید، خود را به اخلاق نیک بیارایید.

16- سعادت جامعه در گرو عمل به مضامین و فرمان قرآن کریم است.

17- رسول خدا صلی الله علیه وآله می فرمایند: «فعلیکم بالقرآن، فإنه شافع مشفَّع، وماحِل مصدَّق؛ بر شما باد به قرآن (در آن چنگ اندازید) که شفاعت کننده ای است که شفاعتش پذیرفته و ستیزنده و شکایت کننده ای است که شکایتش تصدیق و شنیده می شود».

18- قرآن کریم در روز قیامت پشتوانه، تکیه گاه و یار کسانی است که در دنیا آن را محترم شمرده، گرامی اش داشته اند و البته خدای متعال حمایت و یاری آن را درباره افراد می پذیرد.

19- همگی ما در دنیا به قرآن کریم نیاز داریم، لذا باید آن را بخوانیم، دانش تجوید و درست و نیکو خواندن قرآن را بیاموزیم، آن را فهم کنیم و مهم تر این که به آن عمل کنیم.

20- گسترش دامنه فعالیت های قرآنی در حقیقت خدمت به خودتان است، چنان که قرآن کریم می فرماید: «إِنْ أَحْسَنتُمْ أَحْسَنتُمْ لِأَنفُسِکُمْ؛ چون نیکی کنید، به خود نیکی کرده اید».

به یک سخن، قرآن به کسی نیاز ندارد و این ماییم که به قرآن کریم و رهنمودهایش نیاز داریم.

21- تلاش کنید اولاً: قرآن را با صدای خوش تلاوت کنید، ثانیاً: به حفظ قرآن بپردازید،  ثالثاً: در درک مفاهیم قرآن و تدبر در معانی آن کوتاهی نورزید، رابعاً: که از همه مهم تر است اینکه به مضامین قرآن عمل نمایید.

22- بکوشید جوانان را به سمت جلسات قرائت و حفظ و تفسیر قرآن جذب کنید و آنان را به عمل کردن به قرآن ترغیب نمایید. همچنین شایسته است خواهران مؤمنی که قرائت و تفسیر قرآن می دانند و از احکام و مفاهیم قرآن آگاهند، جلساتی برای دختران و بانوان تشکیل دهند.

امید است بدین وسیله قرآن کریم در روز قیامت شفیع شما باشد تا خدای متعال درجات بالای بهشت را روزی شما کند.

23- بیایید ما که با قرآن نسبت داریم به این کتاب شریف عمل کنیم و جهانیان را نیز به عمل کردن به مضامین بلند آن فراخوانیم و بدین ترتیب توده سیاه مشکلات و مصائب را کنار زنیم.

24-  برهمگان، از زن و مرد گرفته تا جوان و پیر، لازم است نسبت به تلاوت قرآن و عمل به مضمون آیات شریف آن اهتمام کافی به خرج دهند تا در قیامت از آنان شکوه نکند، بلکه شفیع آنان باشد.

25- بکوشید قرآن و سیره نبوی را الگوی خویش سازید؛ چراکه هرچه میزان اقتدای شخص به رسول ‌الله صلّی ‌الله ‌علیه ‌وآله بیشتر باشد، سعادت هردو جهان وی افزون ‌تر خواهد بود.

26- به همه دختران و پسران توصیه می کنم نسبت به قرائت قرآن و عمل بدان اهتمام کافی داشته باشند و بکوشند آنچه از گفتار و سیره اهل بیت علیهم السلام می دانند و می شنوند، در زندگی خود به کار بندند و بدان عمل کنند.

27- بکوشید که هرکدام از شما ـ به ویژه جوانان ـ بامداد خود را با تلاوت آیات قرآن شروع کند؛ چراکه خدای متعال جوانان مؤمن و پرهیزگار را از پیران پرهیزگار دوست تر می دارد. علاوه بر این تلاش کنید آیات الهی را بیش از پیش بر رفتار و گفتار خود منطبق نمایید.

28- از پیامبر اکرم صلّی الله علیه وآله در خصوص قرآن کریم حدیثی نقل شده که در آن آمده است: «إلتمسوا غرائبه؛ در جستجوی شگفتی های آن (قرآن) باشید».

معنای سخن پیامبر صلّی الله علیه وآله این است که هریک از ما هنگام خواندن قرآن باید به شگفتی های آن توجه کرده، بکوشیم به تعالیم قرآن عمل کنیم.

29- هر مسلمانی باید بکوشد قرائت خود را از نظر درست خواندن و ادای الفاظ و حرکات آیات، تصحیح کند؛ زیرا اندک تغییری در تلفظ جمله یا کلمه، معنای آن را ـ خدای ناکرده ـ کفرآمیز یا چیزی غیر از سخن خدا می کند.

30- انسان باید بکوشد با صدای خوش و رعایت قواعد تجوید قرآن بخواند.

31- هرکس که قرآن می خواند، باید معنای آن را بداند، خواسته قرآن را از انسان بشناسد، سپس به آن ها عمل کند.

32- قرآنی که در دست همگان است، جایگاه والا و اهمیت فوق العاده ای دارد، لذا چهارده معصوم علیهم السلام جان خود را در راه حفظ آن فدا کردند و امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف نیز پس از اقامه حکومت عدل گستر جهانی خود، در راه قرآن به شهادت خواهند رسید.

33- رهایی از جهالت و گمراهی، تنها با خواندن، فهم و عمل به قرآن و دعوت به سوی آن ممکن است. بنابراین، هریک از شما باید در برگزاری مجالس قرآنی در حسینیه ها، مساجد یا هر مکان مناسبی بکوشد تا زمینه حضور آقایان و بانوان را در محافل قرآنی بیش از پیش فراهم کند؛ چراکه سفارش امامان معصوم علیهم السلام است. خدای منان به لطف و کرم خود همگی مان را به عمل به قرآن موفق بدارد، ان شاء الله.

34- قرآن كریم مصدر و اساس اخلاق و بهترین منبع اخلاق علمى وعملى است.

35-  قرآن و عترت، در حدیث شریف نبوى، دو ثقل مورد سفارش پیامبرند كه تمسك به آن ها، مانع گمراهى افراد مى ‏شود و از آن دو به «حبلان ممدودان؛ دو رشته امتداد یافته» نیز تعبیر شده است.

36- ما تنها به قدر پیمانه محدود ادراكمان مى‏ توانیم از این دریاى سرشار معارف (قرآن کریم) استفاده كنیم و بدون یارى معصومان علیهم السلام نمى ‏توانیم بهره چندانى از قرآن ببریم؛ چراكه بطون و ابعاد و جوانب مختلف قرآن را تنها اهل بیت علیهم السلام مى‏ توانند به درستى برداشت كنند چه اینكه گفته‏اند: «انما یعرف القرآن من خوطب به؛ قرآن را مخاطب آن مى ‏شناسد».

37- معرفت تام و كامل قرآن تنها از آنِ پیامبر صلی الله علیه وآله و خاندان پاك او است.

38- خداى متعال انسان را آمیخته ‏اى از تمایلات و خواسته‏ هاى گوناگون وع واطف متضاد وع قل آفریده و از دیگر سو، قرآن را نیز چون انسان، مركّب و گوناگون قرار داده است. به دیگر سخن مى ‏توان گفت دست كم یكى از دلایل گوناگونى قرآن، گوناگونى شئون مخاطبان قرآن، یعنى انسان‏ هاست. بنابراین، براى تخلق به اخلاق حسنه و پرهیز از رذائل اخلاقى، بهترین معلم اخلاق قرآن است.

39- مى‏ توان گفت در زمینه قرآن و تمسك به آن، دو وظیفه داریم: یكى علم به قرآن است، و دیگر تصمیم گیرى براى عمل به آن.

40- باید قرآن بخوانیم، قرائت آن را ترك نكنیم، در معانى بلند آن فراوان تدبر و تفكر كنیم، تفاسیر را ببینیم، در پى فهم معانى آن برآییم و در صورت لزوم از كسانى ‏كه آگاهى بیشترى دارند، بپرسیم.

41- كم‏ ترین كارى كه در قبال قرآن مى ‏توان كرد و از هركس بر مى ‏آید، قرائت قرآن و بررسى معناى تحت اللفظى آن است.

42- در حقیقت قرآن با معیارهایى كه به ما مى ‏دهد، بهشتى یا دوزخى بودن افراد را مشخص مى ‏كند.

43- قرآن نیازمند تفسیر است و مفسران حقیقى قرآن، اهل بیت علیهم السلام هستند. خود قرآن در این باره مى ‏فرماید: «مَآ ءَاتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ ومَا نَهاكُمْ عَنْهُ فَانتَهُوا؛ آنچه رسول خدا به شما داد برگیرید و از آنچه شما را نهى كرد باز ایستید».

44- سخنان پیامبر خدا صلی الله علیه وآله و خاندان او امتداد قرآن و جزء جدایى ناپذیر و مبین آن است، به گونه ‏اى كه مخالفت با كلام آنان مخالفت با نص قرآن است.

45- براى عمل به قرآن صِرف تصمیم كافى نیست، بلكه پیگیرى و پشتكار و استمرار باید تا در این راه موفق شد.

46- قرآن بهترین كتاب اخلاق و معیار بازشناختن اخلاق حسنه از اخلاق سیئه و ناپسند است و مبین و مفسر قرآن تنها عترت پیامبر صلی الله علیه وآله هستند.

47- قرآن با عترت است و عترت با قرآن و جدا كردن قرآن از عترت، مایه گمراهى و دور شدن از صراط مستقیم الهى است.

48- قارى قرآن باید در معانى بلند آن تأمل كند و بكوشد اوامر آن را به كار بندد و به هنگام خواندن قرآن، بر تعامل و تفاعل خود با قرآن بیفزاید و از آن تأثیر پذیرد.

49- امیرمؤمنان‏، حضرت علی علیه السلام ملاك محبت خود را در وصیتشان به امام حسن و امام حسین‏علیهما السلام و تمام فرزندان، بستگان و همه كسانى كه وصیتش به آنان مى ‏رسد، چنین بیان فرمودند: «اللَه اللَه فی القرآن لایسبقنّكم بالعمل به غیركم؛ خدا را، خدا را درباره قرآن، مبادا دیگران در عمل به آن بر شما پیشى گیرند».

50- نخستین مرحله عمل به قرآن، شناخت آن است و نظر به اینكه در ماه مبارك رمضان، غالباً زمینه قرائت قرآن فراهم ‏تر و بیشتر است، ما نیز در این شب ها كه مصادف با شهادت آقا امیرمؤمنان ‏علیه السلام است، تصمیم بگیریم هر روز چند صفحه از قرآن را قرائت كنیم و پس از ماه مبارك رمضان نیز در طول سال قرائت قرآن را ترك نكنیم و هر صفحه‏ اى كه مى ‏خوانیم درباره آن تأمل كنیم، و اگر تاكنون مثلاً هر صفحه را دو یا سه دقیقه مى ‏خوانده ‏ایم وقت آن را دوبرابر كنیم و بیشتر نسبت به معانى آن تأمل نماییم و ببینیم پیام هر آیه قرآن چیست؟

51- عمل به قرآن و اتمام حجت نسبت به مردم، مشروط بر این است كه پیام قرآن به مردم برسد و براى آنان بیان شود و بفهمند كه پیام قرآن چیست و آنگاه است كه معلوم مى ‏شود چه كسى به قرآن عمل مى ‏كند و چه كسى به آن عمل نمى كند.

52- به یك نكته مهم توجه داشته باشید و آن این است كه هرچند مطالعه قرآن، با تجوید و زیبا خواندن آن، حفظ، فهم معنا و تفسیر آن فضیلت است، ولى تمام اینها مقدمه عمل به قرآن است.

53- مطالعه قرآن و زیبا خواندن آن و ... در جاى خود فضیلت دارد، اما تمام اینها مقدمه عمل به قرآن است، یعنى انسان بفهمد قرآن چه فرموده است و به آن عمل كند و اعمال خود را با آن تطبیق بدهد.

54- پیام اصلى حضرت زهراعلیها السلام این است كه عمل هریك از شما بانوان محترم با قرآن سازگارتر باشد، در روز قیامت بیشتر مورد عنایت و رضایت آن حضرت قرار مى ‏گیرید.

55- اگر رفتارمان با آموزه‏ هاى قرآن سازگار بود، اهل بهشت هستیم وگرنه اهل بهشت نیستیم.

56- بنابراین، تمام مقدمات قرائت قرآن براى عمل به آن است. مثلاً انسانى كه سوره حمد، بقره، آل عمران و ... را مى ‏خواند، حفظ مى ‏كند، تفسیر و معنایش را فرا مى ‏گیرد و قرآن را با تجوید قرائت مى ‏كند، همه مقدمه عمل به قرآن است؛ بدین معنا كه قرآن را بخواند و واجبات را بشناسد و به آن پایبند شود و محرمات را بشناسد و از آن ها دورى كند.

57- امیدوارم ـ تبلیغ کنندگان قرآن و معارف قرآنی ـ در این راه موفق باشند و با جدیت در این راه گام بردارند؛ چراكه براساس قرآن و روایات اهل بیت‏ علیهم السلام، قرآن، مایه نجات، سعادت، خیر و شفاعت است.

58- نظر به اینكه در راه شناخت قرآن كوشش مى ‏كنید، باید به این نكته توجه داشته باشید كه هدف خداى متعال از نزول قرآن و دیگر كتاب ‏هاى آسمانى مانند: تورات، انجیل، زبور و صحف ابراهیم و ... بر پیامبران و ارسال رسولان و تعیین اوصیاى آنان، هدایت مردم بوده است. از این رو خداى سبحان همه ما را موظف فرموده تا وظایف خود را فراگیریم و به دیگران نیز آموزش دهیم و بلكه به آموزشِ تنها بسنده نكنیم، بلكه با تشویق و ترغیب مردم، هدف مقدس امر به معروف و نهى از منكر را محقق كنیم.

59- براى اینكه بدانیم قرآن درباره اصول و فروع دین و اخلاق اسلامى چه مى ‏فرماید، تصمیم بگیریم در اولین فرصت، هر روز اول صبح چند آیه از قرآن را تلاوت كنیم. و با خواندن همراه با تدبر قرآن، دریابیم كه سخن و كردار ما تا چه اندازه مورد پسند قرآن است و در صورت مشاهده ناهمسویى در رفتار خود با قرآن، به تعدیل و اصلاح آن بپردازیم.

60- شما قاریان و حافظان قرآن، هم پیمانان قرآن کریم هستید، لذا بایسته است که هنگام تلاوت قرآن و ضمن شناخت معنا و مفهوم آیات کریمه، عزم خود را بر عمل به هر آیه ای که می خوانید استوار کنید.

61- هرگاه آیات مربوط به واجبات را می خوانید، خود را به انجام واجبات ملزم کنید و چون آیات مربوط به محرمات را می خوانید، خود را به دوری از آن وادارید و زمانی که به آیات فضائل و اخلاق می رسید، خود را به اخلاق نیک بیارایید.

62- تمام جهانیان، به ویژه جوانان، نیازمند فهم قرآن کریم هستند؛ چراکه سیاست، اقتصاد، جامعه شناسی، مسائل خانواده، اخلاق و احکام را دربر دارد و به یک سخن، قرآن کتاب سعادت در دنیا و آخرت است.
 

63- تنها عالمان و روحانیان می توانند جوانان را به سوی قرآن جذب کرده و آن ها را به عمل به احکام و مفاهیم آن وادارند. البته این کار، سختی ها و مشکلات فراوانی دارد که باید آن را تحمل کرد و در این زمینه بی هیچ هراسی پیش رفت؛ زیرا از این رهگذر، زمینه عمل به احکام الهی به عنوان مهم ترین چیز و مهم تر از هر چیز، فراهم می شود.

64- قرآن کریم در روز قیامت پشتوانه، تکیه و یار کسانی است که در دنیا آن را محترم شمرده و گرامی اش داشته اند و البته خدای متعال حمایت و یاری آن را درباره افراد می پذیرد.
 

65- قرآن کریم به هنگام دادخواهی در روز قیامت، بدی های کسانی که قرآن را مهجور گذاشته، محترمش نداشته باشند، برمی شمرد و خدای متعال گفته اش را تصدیق و تأیید خواهد کرد.                  

67- همگی ما در دنیا به قرآن کریم نیاز داریم، لذا باید آن را بخوانیم، دانش تجوید و درست و نیکو خواندن قرآن را بیاموزیم، آن را فهم کنیم و مهم تر این که به آن عمل کنیم.

68- تلاش کنید: اولاً: قرآن را با صدای خوش تلاوت کنید، ثانیاً: به حفظ قرآن بپردازید،
ثالثاً: در درک مفاهیم قرآن و تدبر در معانی آن کوتاهی نورزید،  رابعاً: که از همه مهم تر است اینکه به مضامین قرآن عمل نمایید.

69- از همه مهم تر اینکه به مضامین قرآن عمل نمایید. مثلاً اگر قرآن می فرماید: «وَعِبَادُ الرَّحْمَنِ الَّذِینَ یمْشُونَ عَلَی الْأَرْضِ هَوْنًا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا؛ بندگان خاص خدای رحمان کسانی هستند که وقتی جاهلان آن ها را مخاطب می سازند و سخنان نابخردانه می گویند، به آن ها سلام می گویند و با بی اعتنایی و بزرگواری می گذرند». هریک از شما بکوشد که بدی دیگران را با خوبی پاسخ دهد.

70- بکوشید جوانان را به سمت جلسات قرائت و حفظ و تفسیر قرآن جذب کنید و آنان را به عمل کردن به قرآن ترغیب نمایید.

71-  شایسته است خواهران مؤمنی که قرائت و تفسیر قرآن می دانند و از احکام و مفاهیم قرآن آگاهند، جلساتی برای دختران و بانوان تشکیل دهند.
 

72- از قرآن غافل نشوید و در عمل بدان کوتاهی نورزید و روش خود را در تمام ابعاد زندگی براساس آن بنا نهید.

73- جوانان باید حقایق قرآن را از عمق جان درک کنند و جایگاه والای آن را بشناسند و آن را به جهانیان معرفی کنند.
 

74- هر سخن قرآن و هر آیه و جمله ای در آن سعادت دنیا و آخرت را به ما عطا می کند، به شرط آنکه آن را به خوبی بفهمیم و بدان عمل کنیم.

75- برهمگان از زن و مرد گرفته تا جوان و پیر لازم است نسبت به تلاوت قرآن و عمل به مضمون آیات شریف آن اهتمام کافی به خرج دهند تا در قیامت از آنان شکوه نکند، بلکه شفیع آنان باشد.

76- بکوشید قرآن و سیره نبوی را الگوی خویش سازید؛ چراکه هرچه میزان اقتدای شخص به رسول ‌الله صلّی ‌الله ‌علیه ‌وآله بیشتر باشد، سعادت هردو جهان وی افزون ‌تر خواهد بود.

77- به همه دختران و پسران توصیه می کنم نسبت به قرائت قرآن وعمل بدان اهتمام کافی داشته باشند و بکوشند آنچه از گفتار و سیره اهل بیت علیهم السلام می دانند و می شنوند، در زندگی خود به کار بندند و به آن عمل کنند.

78- شایسته است که جوانان تمام همت و تلاش و نیروی خود را صرف آموختن و عمل کردن به قرآن و سیره نورانی اهل بیت علیهم السلام کنند تا پیرو و دوستدار واقعی آن بزرگواران باشند و در زندگی و فعالیت های خود توفیق حاصل نمایند.

79- قرآن کتاب خدای متعال است که آن را بر رسول خدا صلّی الله علیه وآله نازل فرموده و در عین حال امیرمومنان، حضرت علی علیه السلام نیز ازسوی خدا و رسول صلی الله علیه وآله به امامت تعیین شده است. این دو، پیوسته با هم هستند و هرکدام مؤید و پشتیبان دیگری است، علی علیه السلام ما را به پیروی از قرآن دعوت می کند و قرآن نیز ما را به فرمانبرداری از علی فرا می خواند و در این میان هیچ منطقة الفراغی وجود ندارد.

80- در این نکته تردیدی نیست که وجود مبارک رسول خدا صلّی الله علیه وآله در روز قیامت از همگان درخصوص قرآن وعلی علیه السلام پرسش خواهند نمود. حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها نیز فرموده اند: «والزّعیمُ محمدٌ والموعدُ القیامة؛ در آن جا بزرگ و پیشوای مردم رسول خداست و وعده همه ما روز قیامت خواهد بود». در روز قیامت از همه سؤال خواهد شد که چقدر به قرآن عمل کردی؟ و به چه اندازه از علی علیه السلام پیروی نمودی؟ در آن روز همه ما اعم از زن و مرد، پیر و جوان، دارا و تهیدست و ... در برابر این پرسش قرار خواهیم گرفت.

81- موفقیت هریک از ما در زندگی و مقام مان نزد خدا و میزان تقربمان به اهل بیت علیهم السلام بسته به میزان اجرای آیات الهی و عمل کردن به فرمان قرآن است.  از همین روست که دو خویشاوند یا دو برادر که عمری را با هم و در کنار هم سپری کرده اند، ممکن است مقام یکسانی نزد خدا نداشته باشند و این به دلیل اختلاف مراتب طاعت و اجرای اوامر الهی در افراد است. نیز از همین روست که دو تن که با هم به زیارت مشرف می شوند، میزان قبولی زیارت و اعمالشان یکسان نیست.

82- قرآنی که در دست همگان است جایگاه والا و اهمیت فوق العاده ای دارد و لذا چهارده معصوم علیهم السلام جان خود را در راه حفظ آن فدا کردند و امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف نیز پس از اقامه حکومت عدل گستر جهانی خود، در راه قرآن به شهادت خواهند رسید.

83- رهایی از جهالت و گمراهی تنها با خواندن، فهم و عمل به قرآن و دعوت به سوی آن ممکن است. بنابراین، هریک از شما باید در برگزاری مجالس قرآنی در حسینیه ها، مساجد یا هر مکان مناسبی بکوشد تا زمینه حضور آقایان و بانوان را در محافل قرآنی بیش از پیش فراهم کند.

84- چه خوب است هركس به قدر وسع خود، بكوشد روزانه آیاتى از قرآن را با تدبر و تفكر و فراغت دل بخواند و به قدرى كه مى‏ تواند یافته‏ هاى خود را از قرآن به كار بندد.

85- آنچه خدا در قرآن مى‏ آورد، مربوط به سال و جاى خاصى نیست كه مربوط به همه زمان‏ ها و مكان‏ هاست.

86- باید توجه داشته باشیم كه وقتى در حال خواندن قرآن هستیم، این خداست كه با ما سخن مى ‏گوید و باید به سخنان خدا كاملاً توجه كنیم كه البته انسان باید با ممارست و تأمل و توجه حضور قلب خود را بیشتر كند.

87- از خواندن قرآن غافل نباشیم و بنا به شرایط و آمادگى روحى همه روزه یك یا چند صفحه قرآن بخوانیم و در صورتى كه آمادگى لازم نداشته باشیم، به هنگام خواب یا استراحت یك سوره كوچك مانند سوره قدر بخوانیم و در صورتى كه با مفاهیم آن آشنا باشیم، در آن تأمل كنیم.

88- این را نیز در نظر داشته باشیم كه از خواندن قرآن غافل نباشیم و بنا به شرایط و آمادگى روحى همه روزه یك یا چند صفحه قرآن بخوانیم و در صورتى كه آمادگى لازم نداشته باشیم، به هنگام خواب یا استراحت یك سوره كوچك مانند سوره قدر بخوانیم و در صورتى كه با مفاهیم آن آشنا باشیم، در آن تأمل كنیم.

89- در هنگام قرائت قرآن مثلاً اگر آیه مربوط به صله رحم را قرائت كردیم، با رفتن به دیدار بستگان به آن آیه جامه عمل بپوشانیم.

90- هنگامى كه شروع به خواندن سوره هاى قرآن مى‏ كنید به این فكر نباشید كه زودتر آن را تمام كنید، بلكه هر آیه ‏اى را تلاوت مى‏ كنید، مقدار انطباق اعمال خویش را با آن بسنجید.

91- خداى متعال كتاب آسمانى قرآن را «ذِكْرٌ مُّبَارَكٌ؛ كتاب پربركت» توصیف مى‏ كند؛ چراكه قرآن خیر فزاینده و پایدار است.

92- بیایید به قرآن بازگردیم و حرف به حرف آن را در زندگى ‏مان اجرا نماییم تا خداى متعال بركات آسمان و زمین را بر سرمان فرود آورد.

93- همان طور كه مواعظ پیامبر صلى الله علیه وآله در بردارنده تمام حكم و مواعظ پیامبران پیشین است، قرآن نیز عصاره تمام ادیان آسمانى را در خود جاى داده است.

94- آنچه قرآن کریم به آن امر فرموده رمز سعادت و رمز موفقیت است و موفقیت در گرو عمل به فرمان الهی است.

95- ما باید پاسدار حرمت قرآن باشیم.

96- به یاد داشته باشید كه امام حسین‏ علیه السلام، حضرت ابوالفضل، حضرت على اكبر، حضرت قاسم، حضرت على اصغر، و اصحاب امام حسین ‏علیهم السلام براى بقاى همین قرآن شهید شدند و شیرزن كربلا، حضرت زینب‏ سلام الله علیها و دیگر افراد خاندان امام حسین‏ علیه السلام براى حفظ قرآن به اسارت رفتند.

97- چرا شاهد این واقعیت تلخ هستیم که کسانی که قرآن را قبول ندارند و خود را مسلمان نمی دانند با عمل به مضامین قرآن و به نسبت عمل به آن، به نیکبختی دست می یابند و ما که خود را مسلمان می دانیم از عمل به آن غافلیم؟!

98- معانی و مضامینی که در قرآن کریم وجود دارد، همان چیزی است که سعادتمندی می آفریند.

99- قرآن کریم فقط برای امور اخروی نیست، بلکه برای دنیا نیز هست.

100- هر سخن قرآن و هر آیه و جمله ای در آن، سعادت دنیا و آخرت را به ما عطا می کند، به شرط آن که آن را به خوبی بفهمیم و بدان عمل کنیم.

101- روز قیامت قرآن به صورت جوانی خوش سیما مجسم می شود و به سود پارسایان و عمل کنندگان به قرآن شهادت می دهد و همچنین به زیان کسانی گواهی خواهد داد که در عمل کردن به آن و ادای حق آنان کوتاهی کرده اند.

102- قرآن ما را به اموری چون نماز، حسن خلق، اخلاص و ... فراخوانده  و از فحشا، کارهای زشت و ستم بازداشته است.

103- موفقیت هریک از ما در زندگی و مقام مان نزد خدا و میزان تقرب مان به اهل بیت علیهم السلام بسته به میزان اجرای آیات الهی و عمل کردن به فرمان قرآن است.

104- اهل بیت علیهم السلام آیینه تمام عیار قرآن هستند.

105- چشم و چراغ بعثت و كتاب آسمانى رسول خدا صلی الله علیه وآله كه تمام علوم را در بر مى‏گیرد، قرآن است و قرآن و پیامبر صلی الله علیه وآله همتاى یكدیگرند.

106- قرآن كتاب بیان مكارم اخلاقى و ساختار كامل اخلاق خوش محمدى صلی الله علیه وآله و معیار سنجش اخلاق حسنه از اخلاق رذیله است.