1- اصلاحات زراعى در اسلام از این حدیث شریف و جاوید رسول خدا صلى الله علیه وآله آغاز مى شود كه در همه كتاب هاى حدیثى ذكر شده است. آن حضرت فرمودند: «من غرس شجراً أو حفر وادیاً بدیاً لم یسبقه إلیه أحد وأحیى أرضاً میتةً فهى له، قضاء من الله عزوجل ورسوله؛ هركه درختى بنشاند یا نهرى را حفر كند كه پیش از او كسى حفر نكرده بود یا زمین مرده اى را احیا كند، از آن اوست و این حكم خداى عزوجل و رسول اوست».
2- اگر وضعیت كشاورزى دوره هاى اسلامى را با عصر حاضر مقایسه كنیم آشكارا درمى یابیم كه اصلاحات زراعى حقیقتاً مربوط به اسلام است نه نظام هاى دیگر، زیرا خداى متعال قانون گذار اسلام است و نظام هاى دیگر محصول اندیشه كوتاه بشرى است كه جز ویرانى زراعت و نظام زراعى نتیجه اى دربر ندارد.
3- اگر به كتاب هاى فقهى و حدیثى شیعه و عامّه مراجعه نمایید با نوعى آزادى زراعى مواجه خواهید شد كه مانند آن را در هیچ نظام و شریعتى نمى توان یافت و راز شكوفایى كشاورزى در میان مسلمانان به همین امر باز مى گردد.
4- هركه زمینى را بكارد، از آن اوست، خواه مسلمان باشد یا یهودى یا نصرانى یا اصلاً مشرك و بت پرست.
5- زمین از آن خدا و همینطور از آن کسی است كه آن را بكارد.
6- اسلام مى گوید: هركه زمین مرده اى را احیا كند آن زمین ملك اوست.
7- یكى از وظایف حكومت اسلامى این است كه به تمام شهروندان خود اجازه دهد كه براساس قانون اسلامى معروف به «احیاى موات» در زمینه كشاورزى فعالیت كنند.
8- هر مسلمان مى تواند هر زمین متروكه و بى صاحبى را كه موات و بائر مانده است مالك شود، به شرط آنكه آن را زیر كشت ببرد و آباد سازد.
9- در هیچ جاى جهان مانند آزادى ای را كه اسلام در امور زراعى به مسلمانان و غیرمسلمانان داده است نمى توان مشاهده نمود.
10- اصلاحات زراعى در اسلام از این حدیث شریف و جاوید رسول خدا صلى الله علیه وآله آغاز مى شود كه در همه كتاب هاى حدیثى ذكر شده است. آن حضرت فرمودند: «من غرس شجراً أو حفر وادیاً بدیاً لم یسبقه إلیه أحد وأحیى أرضاً میتةً فهى له، قضاء من اللَه عزوجل ورسوله؛ هركه درختى بنشاند، یا نهرى را حفر كند كه پیش از او كسى حفر نكرده بود، یا زمین مرده اى را احیا كند، از آن اوست و این حكم خداى عزوجل و رسول اوست».
11- امروزه چهارده قرن از صدر اسلام مى گذرد و در پى پیشرفت هاى علمى حاصل شده، كشاورزى و شیوه هاى آن توسعه بسیار یافته است. با این حال اگر وضعیت كشاورزى دوره هاى اسلامى را با عصر حاضر مقایسه كنیم، آشكارا درمى یابیم كه اصلاحات زراعى حقیقتاً مربوط به اسلام است نه نظام هاى دیگر، زیرا خداى متعال قانون گذار اسلام است و نظام هاى دیگر محصول اندیشه كوتاه بشرى است كه جز ویرانى زراعت و نظام زراعى نتیجه اى دربر ندارد.
12- اگر به كتاب هاى فقهى و حدیثى شیعه و عامّه مراجعه نمایید، با نوعى آزادى زراعى مواجه خواهید شد كه مانند آن را در هیچ نظام و شریعتى نمى توان یافت و راز شكوفایى كشاورزى در میان مسلمانان به همین امر باز مى گردد.
13- هركه زمینى را بكارد، از آن اوست، خواه مسلمان باشد یا یهودى یا نصرانى یا اصلاً مشرك و بت پرست. اسلام مى گوید زمین از آن خدا و همینطور از آن کسی است كه آن را بكارد و از آبادكننده آن زمین سوال نمى شود چه دینى دارى و رنگ پوستت چیست یا چه شناسنامه اى دارى و به كدام منطقه وابسته اى، آیا از اهل همین شهر و دیارى یا بیگانه اى و از عمر او و حتى چیزى كه در زمین مى كارد نیز از او سؤالى پرسیده نمى شود.
14- اسلام مى گوید هرچه دوست دارى بكار به شرط آنكه از چیزهایى نباشد كه حرام و براى جامعه زیان بار است؛ زیرا در اسلام ضرر دیدن و ضرر رساندن به دیگران جایز نیست.
15- اسلام مى گوید هركه زمین مرده اى را احیا كند آن زمین ملك اوست. زمین موات زمین عریان و كشت نشده اى است كه در آن نهر و قنات یافت نشود و اطراف آن را علامت گذارى و دیوارچینى نكرده اند؛ درست مثل بسیارى از زمین هاى متروكه كنونى در كشورهاى اسلامى.
