1- آنچه مردان و زنان باايمان در راه خدمت به قضيه امام حسين عليه السلام هزينه می کنند، محفوظ خواهد ماند و در روز واپسين به بهترين وجه به ايشان بازگردانده خواهد شد.

2- سعادتمند و خوشبخت کسی است که بتواند خدمتی به امام حسين عليه السلام کند و در اين راه به هيچ وجه دچار سستی و کم کاری نشود و نگون بخت کسی است که بتواند در اين راه کاری کند، اما از خدمتی هرچند ناچيز دريغ ورزد.

3- در بيان مسئوليت های ما نسبت به قضيه امام حسين عليه السلام می توان به دو موضوع اشاره کرد:

1-     معرفی امام حسين عليه السلام و فرهنگ آن حضرت است؛

 2- موضوع دوم مهم تر است، چندان که موضوع اول مقدمه ای برای آن است و آن دنبال کردن اهداف امام حسين عليه السلام است.

4- شما وظيفه داريد که در برگزاری گونه های مختلف اما مشروع عزاداری حضرت سيدالشهدا عليه السلام فعاليت کنيد و فقيهان، يعنی مراجع تقليد که کارشناسان حلال و حرام است حدّ و مرز امور جايز را مشخص می کنند و لذا نبايد در چنين اموری به سخنان ديگران توجه کرد يا بدون دانش لازم چيزی گفت.

5- در تعظيم شعائر حسينی، بنای حسينيه، برگزاری مراسم سوگواری و دسته های عزاداری و اشاعه نماد اندوه و عزا و اشک بکوشيد تا از سعادت دنيا و آخرت برخوردار شويد.

6- خصومت ها و نزاع های شخصی خود را به خيمه امام حسين علیه السلام نياوريد و اگر با شخصی اختلافی داريد بکوشيد اين اختلاف بر مسئله عزاداری تأثير منفی نگذارد.

7- هيچ کس را ـ حتی اگر آلوده به انواع گناهان باشد ـ از خيمه امام حسين علیه السلام نرانيد، بلکه بکوشيد با هدايت اين افراد به حسينيه ها مقدمات اصلاح آنان را فراهم سازيد و با توجه به اين که امام حسين علیه السلام چراغ هدايت و کشتی نجات امت از حيرت و هلاکت است، تلاش کنيد اين افراد را با نصيحت و گفتار خوش دگرگون نماييد.

8- دهه عاشورا و ماه های محرم و صفر ـ که متعلق به آقا سيدالشهدا عليه السلام است ـ سپری خواهد شد و مسئله مهم اين است که ما در اين دو ماه دستاوردهای مثبت و مناسبی داشته باشيم و خدمات ارزنده ای به جا آوريم.

9- بکوشيد عمر و نيرو و جوانی خود را صرف خدمت به دستگاه حضرت سید الشهدا علیه السلام کنيد و بدانيد که چنين‌ کاری به عمر و نيرو و جوانی‌ تان برکت می‌ دهد.

10- ماجرای امام حسين عليه السلام به ماه محرم و صفر محدود نمی شود، چنان که نمی توان به اين منظور تنها به احداث حسينيه بسنده کرد. بلکه بايد در تمام سال شعائر حسينی و مسئله قيام و اهداف مقدس آن حضرت را در طول سال زنده بداريم و با احداث حسينيه و اقامه مجالس حسينی، به طور گسترده، پرچم افتخارآفرين حضرتش را برافراشته نگاه داريم.

11- از حضرت سيدالشهدا عليه السلام درس اخلاص بگيريم.

12- از تمام توان مالی، زبانی، نوشتاری و ... خود در راه تحقق اهداف و زنده کردن نام امام حسين عليه السلام استفاده کرده، در حق حضرتش کوتاهی نکنيم.

13- بر شما برادران ارجمند و عزيز واجب است که به احکام الهی توجه داشته، از آن ها روی برنتابيد و آن ها را ناديده مگذاريد؛ زيرا دوری جستن از احکام الهی ما را از امام حسين عليه السلام دور می کند و روشن است، شما نيز می دانيد که چيزهايی وجود دارد که از دست دادنشان جبران ناپذير است.

14- سعی کنید جوان هایی را که از اهل بیت علیهم السلام دور هستند نزدیک به اهل بیت علیهم السلام نموده و با تشویق، نصیحت، موعظه و سفارش آنان را در مسیر قرآن و عترت قرار دهید.

15- اینکه اندیشه، امید، توجه، عمل و فعالیت انسان تماماً برای امام حسین علیه السلام باشد افتخاری است بس بزرگ.

16- هرکس که عمل اصحاب امام حسین علیه السلام را دوست دارد و خطاب به آنان می گوید: «بأبی أنتم وامی؛ پدر و مادرم به فدای شما» باید بکوشد خود را در مسیری قرار دهد که آن پاکان جان و همه هستی خود را در آن راه فدا کردند.

17- اگر خدای متعال کوه هایی از طلا به شما بدهد، آیا با خدمت به امام حسین علیه السلام همسنگی می کند؟ من شما را به یک امر سفارش می کنم و آن این است که راه امام حسین علیه السلام آکنده از خار است و این خارها همان دشمنان و دوستان نادان هستند. پرواضح است که خار پاها را زخمی و حرکت را کُند می کند، اما شما نباید تسلیم این موانع شوید و مبادا شما را خسته و رنجور کنند و اعصاب و آرامشتان را بر آشوبند.

18- اگر در راه اقامه عزا و زنده نگهداشتن شعائر حسینی بی مهری و دشواری و حتی توهین هایی ببینید، نباید دلسرد گردید؛ زیرا مورد عنایت اهل بیت علیهم السلام قرار خواهید گرفت.

19- خانمی که شوهرت در برپایی عزای حسینی تلاش می کند، اگر در این روزها اندکی نسبت به شما کم لطفی کرد شما برای امام حسین علیه السلام او را تشویق کن تا اگر در عرصه قیامت با حضرت زهرا سلام الله علیها رو در رو شدی خجلت زده نگردی. آقایان نیز اگر خانم هایشان به خاطر عزاداری امام حسین علیه السلام نتوانند آنگونه که باید به آن ها رسیدگی کنند، همه این ها را به حساب امام حسین علیه السلام بگذارند و با آن ها بدخلقی نکنند.

20- از خدای متعال طلب کنیم که ما نیز از پیروان و همراهان حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف و هم ‌رکاب ایشان جزو خونخواهان خون پاک حضرت آقا اباعبد الله الحسین علیه السلام و از شمار «من الطالبین بثاره مع ولیه الإمام المهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف من آل محمد صلی الله علیه وآله» قرار بگیریم.

21- بنده به تأسی از امام از همه عزاداران حسینی در هرگوشه ای از جهان که به سر می برند، خاصه شیعیان ایران و عراق تشکر می کنم.

22- محرم و صفر ماه های عزا هستند، اما عزای امام حسین علیه السلام تنها مختصّ این دو ماه نیست و در تمام طول سال بر پا و پا برجاست.  تشکر و دعای خیر خود را نثار این عزاداران در هر مکان و هر زمان که به سر می برند می کنم.

23- جوانانی که پدر و مادرشان با بعضی شعائر مقدسه امام حسین علیه السلام مخالف هستند باید در رضایت آنان سعی بسیار کنند. اگر برای کسب این رضایت سیلی بخورند، برای اقامه عزای امام حسین علیه السلام روا و شایسته است. شاید از این راه از نظر خود برگردند و اسباب نجات آن ها نیز فراهم آید.

24- مطالعه تاریخ، نگرش خوبی در تحلیل وقایع و رویدادها به ما می دهد و با بینش بهتر می توان واقعه کربلا و اهداف امام حسین علیه السلام را بررسی کرد.

25- بدانید هر قسم از شعائر مقدس امام حسین علیه السلام همه شعائر الله است.

26- هر آسیبی که در بزرگداشت شعائر آن امام والا مقام دچار شوید، گذشته از مزد اخروی آن، افتخاری بس بزرگ در هر دوسراست.

27- مریدان امام حسین علیه السلام در همه نقاط عالم پراکنده اند و هریک با اندکی توان و همت و صرف امکانات خود به نحو صحیح، از پس خدمت بزرگی در اشاعه شعائر حسینی برمی آید.

28- تشویق به ویژه تشویق نوجوانان و جوانان به خدمت به دستگاه امام حسین علیه السلام امری است بسیار بسیار مهم.

29- دشمنان از دیرباز تا به امروز با ابزارها و راهکارهای گوناگون از جمله طرح مسائل سلبی در صدد تضعیف شعائر مقدس امام حسین علیه السلام هستند. از این رو، شما باید از مسائل و طرح های سلبی دوری گزینید و از مسائل ایجابی در برگزاری شعائر مقدس حسینی باز نمانید و سرگرم سلبیات نشوید.

30- نباید پرداختن به سلبیات شما را از برگزاری هرچه بهتر و گسترده تر زیارت مقدس اربعین باز دارد، بلکه باید مسائل سلبی را نادیده بگیرید و آن را پشت سر گذارید تا همان طور که رسول اکرم صلی الله علیه وآله فرمودند زیارت مقدس اربعین همه ساله ظهور و بالندگی بیشتری یابد.

31- توجه داشته باشید که خدای متعال به مقداری که بنده وقت می گذارد و هزینه می کند، می نگرد و شما نیز از این قاعده مستثنا نیستید.

32- هر سختی ای که در راه امام حسین علیه السلام از نزدیکان و بیگانگان به شما برسد را بر خود هموار و آن را تحمل کنید و بدانید که تحمل آن بجا و شایسته است. وانگهی با این روش و رفتار، آرامش اعصاب خواهید داشت و بر ادامه راه خدمت به امام حسین علیه السلام توانمندتر خواهید شد و در نتیجه پاداش و اجرتان بیشتر و بیشتر خواهد شد.

33- اقامه مجالس عزادارى امام حسين عليه السلام مايه استمرار احكام الهى و پايدارى قرآن و سنت و اهل بيت عليهم السلام در ميان مردم خواهد بود.

34- اینکه اندیشه، امید، توجه، عمل و فعالیت انسان، تماماً برای امام حسین علیه السلام باشد افتخاری است بس بزرگ.

35- همگی برای سعادت و رستگاری دنیا و آخرتمان بکوشیم و بیش از پیش در راه امام حسین علیه السلام فعالیت کنیم و زحمات و مشکلات در این راه را بر خود هموار سازیم.

36- هرچه اخلاص شما بیشتر باشد و هرچه بیشتر در راه امام حسین علیه السلام کار کنید و زحمت بکشید به همان نسبت درجه شما در قیامت بالا می رود.

37- امید است که شما همگی تان ـ ان شاء الله ـ در قیامت زیر خیمه امام حسین علیه السلام خواهید بود؛ خیمه ای بسیار بزرگ که برای امام حسین علیه السلام در صحرای محشر بر افراشته شده است.

38- ملاک نسبت دوری و نزدیکی افراد به حضرت امام حسین علیه السلام مراتب سه گانه: اخلاص، تلاش و اخلاق است.

39- هرکس ارتباط روحی، زبانی، علمی و مالی اش با امام حسین علیه السلام بیشتر باشد و در اقامه شعائر حسینی بیشتر بکوشد، بهره اش از دنیا، عمر و داشته هایش بیشتر خواهد بود و البته آنچه برای آخرت او اندوخته شده، فوق تصور است.

40- تصمیم بگیرید در راه امام حسین علیه السلام تا آخر عمر ثابت و پایدار باشید و در برابر مشکلات ضعف از خود نشان ندهید و سختی ها شما را خسته نکند و تلاش در این راه را رها نکنید؛ که زندگی دنیا خالی از مشکلات نیست. با این تفاوت که پاداش تحمل مشکلات در راه خدای متعال و در راه اهل بیت علیهم السلام در نزد خدای عزّوجل از بین نمی رود.

41- شایسته است که همه مؤمنان و به ویژه کسانی که در جوار حضرت سیدالشهدا و برادر ارجمندشان حضرت قمر بنی هاشم علیهماالسلام قرار دارند، قدر و ارزش خدمت به حضرت سیدالشهدا علیه السلام را بدانند و با نیتی خالص به خدمتگزاری بپردازند.

42- بدانید که پاداش هریک از شما بسته به اخلاص شماست و کسی که به شما پاداش می دهد شخص حضرت سیدالشهدا علیه السلام است.

43- ما در زیارت وارده خطاب به معصومین علیهم السلام شهادت می دهیم که شما پاک هستید و دیگران را هم پاک می کنید و آن کسانی که به وسیله اهل بیت علیهم السلام پاک می شوند ما هستیم که دوره آن در تمامی طول سال است، اما ماه محرم بهترین زمان آن است.

44- هرکسی نیازمند است با استفاده و بهره گیری از موسم عاشورای حسینی خود را پاک کند؛ چراکه ماه محرم بهار استفاده از این موقعیت است. یکی از راه های رسیدن به چنین موفقیتی آن است که آنچه از مسائل اسلامی در مجالس امام حسین علیه السلام می آموزیم به بهترین نحو به آن عمل کنیم.

45- داشتن اخلاص در عزاداری امام حسین علیه السلام، مهم ترین امری است که باید به آن توجه ویژه ای داشت؛ زیرا درصد خلوص در دستگاه حضرت سیدالشهدا علیه السلام بر ارزش کار می افزاید و آن را مقبول تر می سازد.

46- دستگاه امام حسین علیه السلام مانند آب زلالی است که اگر ذرّه ای رنگ و ناخالصی به آن برسد تغییر خواهد کرد و هرچه این ناخالصی بیشتر باشد، دگرگونی آن نیز بیشتر است.

47- در خدمتگزاری و عزاداری امام حسین علیه السلام نباید توجه مردم و تشکر یا عدم قدردانی آنان برای انسان اهمیت داشته باشد؛ زیرا ارزشمندتر از همه آن است که حضرت سید الشهدا علیه السلام به انسان احسنت بگویند و خدمتگزاری ما را بپذیرند.

48- خیمه و پرچم امام حسین علیه السلام که شامل هر مجلس عزای کوچک یا بزرگی است، صراط مستقیم الهی است که می تواند هر انسان حق طلبی را به سوی خود جذب کرده و هدایت نماید همان گونه که جوان نصرانی را از یاران امام حسین علیه السلام گردانید به طوری که اکنون میلیون ها انسان مؤمن و عالم و مجتهد در مقابل بارگاه او می ایستند و می گویند: پدر و مادرم به فدای شما باد.

49- باید همه را در زیر خیمه امام حسین علیه السلام جمع کنیم و اگر عده ای هم با یکدیگر اختلاف دارند، ماه محرم و دستگاه عزاداری حضرت سیدالشهدا علیه السلام بهترین فرصت برای پایان دادن به این اختلافات است.

50- سعی کنیم همه با هم در عزاداری امام حسین علیه السلام شرکت کرده، در زیر خیمه گسترده آن امام بزرگوار که سراسر دنیا را فراگرفته است، به عزاداری خالصانه بپردازیم تا ان شاء الله مورد قبول درگاه حق واقع شود.

51- زیارت‏ هاى حضرت سیدالشّهدا علیه السلام را مطالعه كنید و به خواندن تنها بسنده نكنید، بلكه جمله جمله آن ها را مورد تأمل و دقت قرار دهید و ببینید واقعاً چه معناهاى عمیقى در آن نهفته است. نكاتى در آن ها یافت مى ‏شود كه در زیارت هیچ یك از سیزده معصوم دیگر علیهم السلام به چشم نمى ‏خورد.

52- از خود حضرت سیدالشّهدا علیه السلام اخلاص بیاموزید و سعى كنید مجالس آن حضرت سال به سال بهتر شود، خواه در هیئت‏ ها و تكیه ‏ها باشد، خواه در خانه‏ هایتان. و زمینه را چنان فراهم كنید كه جمعیت شركت كننده فزونى یابد.

53- اگر كسى امكانات مالى دارد، از بذل آن در دستگاه حضرت سید الشهدا علیه السلام كوتاهى نكند و اگر استعداد زبانى یا قلمى دارد، همت خود را در خدمت به این مكتب به كار بندد. فراموش نكنیم كه كوتاهى و اهمال در خدمت به امام حسین علیه السلام پشیمانى‏ هاى سختى در پى دارد و جهد و كوشش در این راه بهره‏هاى فراوانى را به ارمغان مى ‏آورد، به طورى كه در نسل‏ هاى بعدى انسان نیز اثر مى‏ گذارد.

54- یكى از فرصت‏ هایى كه در اختیار داشتیم و عمر آن سر آمد ماه محرم بود. حال بسنجیم كه از این ماه و این فرصت چه بهره‏ اى برده‏ایم؟ در نامه عملمان چه اعمالى كه موجبات آبادانى آخرتمان را فراهم مى‏ آورد ثبت نمودیم؟ خدمات ما به امام حسین علیه السلام و مكتب او چه مقدار بوده است؟ خلاصه اینكه از خود چه مقدار نیرو و سرمایه در میدان خدمتگذارى به حضرت سیدالشّهدا علیه السلام هزینه كردیم؟ اهل قلم، اهل منبر و ... چه مقدار براى دین هزینه كردند؟

55- این ماه (ماه محرم) به عنوان یك فرصت معنوى قابل بهره بردن است و انسان هرچه براى امام حسین علیه السلام خدمت كند، نتایج آن عاید خود او خواهد شد.

56- حضرت سیدالشّهدا علیه السلام نزد ما شیعیان عزیزترین و محبوب ‏ترین خلق هستند، پس وظیفه ما در ارج نهادن به این بزرگوار بسیار سنگین است.

57- بر ماست كه همواره مجالس حسینى و ولایى را با جدیت گسترش دهیم و مهم‏ ترین و بهترین شیوه ‏ها را در این مسیر به كار گیریم؛ شیوه‏هایى مانند: استفاده از گفتار و خطابه، دراختیار گذاردن امكانات، نشر جزوات مذهبى و غیره.

58- این را بدانیم كه در راه خدمت به امام حسین علیه السلام هر زحمت و رنجى را به جان پذیرا باشیم، توفیقى الهى است كه شامل حالمان شده است و بر این باور باشیم كه هیچ كارى به پاى خدمت به حضرت سید الشّهدا علیه السلام نمى ‏رسد و سرمایه ‏اى بالاتر از محبت و عشق به امام حسین علیه السلام وجود ندارد.

59- حضور شما در این مجالس حاكى از توفیق است و سعى كنید این توفیق را افزایش دهید.

60- مجالس حضرت سیدالشّهدا علیه السلام را باید مغتنم شمرده، عزادارى‏ ها را توسعه دهیم.

61- ضرورى است كه زائر كربلا هنگام بازگشت براى خانواده و خویشان و دوستان هدیه و رهاوردى از این شهر مقدس به همراه خود ببرد و آن باید اندیشه و منش و سیره حضرت سیدالشّهدا علیه السلام باشد.

62- نباید اهداف حضرت سیدالشهدا علیه السلام و كسانى را ‏كه در آن روز در ركاب آن حضرت خود را فداى اهداف مقدسش كردند از یاد برده، نسبت به آن ها بى ‏توجه باشیم. باید همانند دیگر عاشورائیان، از تمام عاشورا و رسالت آن استفاده كرده، راه و مسیر خود را اصلاح كنیم.

63- باید از تمام آثار بركت خیز حضرت سیدالشهدا علیه السلام استفاده كرد. به این معنا كه جداى از شركت در مجالس مرتبط با آن حضرت یا اقامه مجالس حسینى، سعى كنید این بركت را به خانه ‏هاى خود ببرید كه در آن صورت، ایمانتان، دنیایتان، آخرتتان و به یك سخن تمام زندگى و وجودتان از بركات حضرت سید الشهدا علیه السلام با بركت خواهد شد.

64- برگزارى مجالس سوگوارى اهل بیت علیهم السلام لزوماً بدین معنا نیست كه هزینه سنگین بر افراد كم درآمد تحمیل كند، بلكه هر شخصى به اندازه توان خود از شركت كنندگان پذیرایى كند. مهم این است كه در چنین مجالسى نام امام حسین علیه السلام برده و یاد حضرتش زنده مى ‏شود.

65- بى‏ تردید دوستى اهل بیت علیهم السلام به ویژه حضرت سید الشهدا علیه السلام و خدمت به دستگاه ایشان تأثیر خواهد گذارد و فرجامى نیكو براى انسان رقم خواهد زد.

66- اگر هریك به اندازه توان در خانه خود مجلسى برگزار كنیم یقیناً در دنیا و آخرت از بركات آن بهره مند خواهیم شد.

67- هریك از شما از میان فرزندانتان خادمى به امام حسین علیه السلام و حضرت حجت عجل الله تعالی فرجه الشریف تقدیم كنید.

68- انسان با هر امكاناتی مى‏ تواند انجمن و محفلى به نام حضرت سید الشهدا علیه السلام برپا كند و آن را زمینه ‏ساز هدایت و روشنگرى نماید.

69- هركس با هر توان و امكان مالى ای بكوشد همه روزه، هر هفته، ماهیانه و حتى سالى ده روز یا كمتر چراغى به نام حضرت امام حسین علیه السلام در خانه خود بیفروزد.

70- مبادا به ذهن و اندیشه‏ اى خطور كند كه در مجالس عمومى شركت مى‏ كنیم، دیگر برگزارى مجالس آن بزرگوار در خانه چندان ضرورتى ندارد. به یقین چنین برداشتى درست نیست و این مجالس سعادت دنیا و آخرت را دربردارد و خاستگاه توفیقات زیادى است و هرچه بیشتر در برگزارى آن كوشا باشیم، در دو جهان موفق‏ تر خواهیم بود.

71- باید كانون معارف حسینى و جلسات مربوط به حضرت امام حسین علیه السلام را پرحرارت و فعال و با نشاط برگزار كنیم.

72- نباید این خیال باطل در ذهن برخى از ما ایجاد شود كه - نعوذ باللَه - ما عزاداران حسینى منّتى بر امام حسین علیه السلام داریم، بلكه منت امام حسین علیه السلام بر سر ما و پدران پدران ماست و همین اندك توفیق عزادارى و اقامه شعائر نیز از ناحیه حضرت‏ شان به ما ارزانى شده است.

73- تفسیر قرآن، مسائل حلال و حرام، آداب، اخلاق و مسائل شرعى و همه تعالیم بلند اسلام و مكتب اهل بیت علیهم السلام چیزى است كه عزاداران حسینى باید پیوسته در پى یاد گرفتن و یاد دادن آن باشند.

74- دورى از گناه همیشه ضرورت دارد و این ضرورت در ماه محرم و براى عزاداران حسینى شدیدتر است. باید از هر گناه - هر چند كوچك به نظر آید - دورى جست و صد البته لازم است پیش از این محرمات و گناه‏ ها را شناخت؛ زیرا كسى كه مرز حلال و حرام را نمى‏ شناسد و به اندازه لازم در این زمینه معرفت حاصل نكرده است نمى‏ تواند خود را از در افتادن در چاه معصیت نگاه دارد.

75- در جاهایى كه مسجد یا حسینیه وجود ندارد، نباید منتظر دیگران نشست. انسان باید پاى در راه نهد و آنگاه خواهد دید خود حضرت سید الشهدا علیه السلام چگونه به بهترین نحو عنایت مى ‏فرمایند.

76- در جاهایى كه مجلس زنانه وجود ندارد، خود خانم‏ ها اقدام كنند و بكوشند مجلس عزاى زنانه تشكیل دهند، هرچند لازم است آقایان خودشان چنین مجالسى را براى خانم‏ ها برپا كنند.

77- همگان باید به نوبه خود بكوشند در برگزارى هرچه بهتر مجالس عزا گامى بردارند و هرچه مى ‏توانند بر كمیت و كیفیت بهتر این قبیل مجالس بیفزایند.

78- مجالس عزا به گونه اى باشد كه افزون بر روضه خوانى و عزادارى، احكام شرعى، تاریخ اسلام و معارف اهل بیت علیهم السلام و فلسفه قیام حضرت سید الشهدا علیه السلام و دستاوردهاى آن نیز گفته شود و بدین وسیله عزاداران از نظر علم دین نیز تغذیه شوند.

79- سعى كنیم بین ما و امام حسین علیه السلام فاصله نیفتد و اگر - خداى ناكرده - فاصله‏ اى هم هست آن را كم كنیم؛ چراكه كم و زیاد كردن این فاصله به انتخاب خودمان است.

80- باید حواسمان جمع باشد و فاصله‏ هاى میان خود را كم كنیم و نگذاریم اتحادمان از بین برود و در راه حضرت سید الشهداعلیه السلام با تمام توان بكوشیم تا از كفالت حضرتش برخوردار شویم؛ چه این كه هركس بیشتر زحمتِ خدمت در این دستگاه را بر خود هموار كند، از كفالتش بهره‏مند خواهد بود.

81- باید هدف شما از شركت در مجالس، تحقق بخشیدن به هدف امام حسین‏ علیه السلام باشد، یعنى در پایان ماه محرم و صفر هركس باید در پرتو مكتب امام حسین ‏علیه السلام گفتار، موضع‏ گیرى، رفت و آمدها و روابطش با افراد بهتر و پسندیده ‏تر از گذشته ‏اش باشد؛ چراكه تمام این عزادارى‏ ها و كوشش‏ هایى كه در برگزارى مجالس امام حسین‏ علیه السلام انجام مى ‏گیرد، مقدمات وجود تحقق هدف امام حسین ‏علیه السلام هستند.

82- هرچند ماه محرم و صفر سپرى مى ‏شود، اما نور وجود امام حسین ‏علیه السلام همچنان باقى است و باید چراغ تابناك وجود آن بزرگوار را در خانه‏ هایتان روشن كنید.

83- امام حسین علیه السلام مایه رستگارى و سعادت دنیا و آخرت است و اگر در دنیا هم خواهان خوشبختى هستید، در پرتو وجود آن حضرت حركت كنید تا به آرمان خود برسید.

84- كوشش كنید در طول سال، برگزارى مجالس عزادارى حضرت سیدالشهدا علیه السلام را ادامه دهید و براى عزادارى به ماه محرم و صفر بسنده نكنید. در طول سال مجالس عزادارى آن حضرت را در خانه‏ ها، حسینیه‏ ها و مساجد برپا و در آن شركت كنید و دیگران را نیز براى برگزارى و شركت در این جلسات تشویق و ترغیب نمایید.

85- در روز میلاد آن حضرت خانواده و فرزندانمان را با یكى از اندیشه‏ ها یا آموزه‏ هاى (هرچند ساده) اهل بیت علیهم السلام و به ویژه صاحب این‏ روز، یعنى امام حسین علیه السلام آشنا كنیم تا با مهر اهل بیت علیهم السلام پرورش پیدا كنند.

86- در روز میلاد مبارك ایشان اظهار شادى نماییم و با دادن هدیه و شیرینى به خانواده و همكاران و همسایگانمان این شادى را نشان دهیم.

87- باید در راه گسترش محبت حضرت سیدالشهدا علیه السلام و اندیشه ایشان و سپس عمل كردن بر اساس آن تلاش كنیم.

88- بكوشیم به جاى تشكیك یا دل‏ سپردن به نغمه‏ هاى سرد شبهه ‏افكنان در شمار سوگواران واقعى حضرت باشیم و هر رنج و اندوهى را در این راه به جان بخریم و به حساب مولایمان حضرت سیدالشهدا علیه السلام بنویسیم و داورى درباره برخى از انواع عزادارى ‏ها را به مجتهدان و خبرگان كار بسپاریم.

89- یكى از سنن نیكویى كه باید بدان پایبند باشیم اقامه هرچه بیشتر شعائر حسینى است كه عین شعائر الله است.

90- فرزندانى که در خانواده هایى با فرهنگ عاشورا رشد مى ‏كنند، كم ‏تر دچار انحرافات گوناگون اخلاقى و روانى مى ‏شوند و به نسبت چشمگیرى سالم‏ ترند.

91- شایسته است در اقامه عزادارى حضرت سیدالشهدا علیه السلام بكوشیم و مردم را نسبت به احیاى شعائر حسینى به شكل ‏هاى گوناگون و شیوه‏ هاى درست و مشروع فرا خوانیم.

92- براى اینكه هدف امام حسین علیه السلام را دنبال كنیم و بینش و منش آن امام همام را چراغ راهمان سازیم، خوب است در زیارت ‏نامه ‏هاى آن حضرت بیشتر تأمل نماییم.

93- همان‏طور كه امام حسین علیه السلام دست به فداكارى‏ هاى گوناگون زدند و بسیارى از اهانت ‏ها را به جاى اصحابشان تحمل فرمودند بكوشیم ما نیز با اقتدا به آن حضرت اهانت ‏ها و سختى‏ هاى روحى را در راه ایشان به جان بخریم.

94- بسیارى از ما براى اقامه شعائر حسینى خستگى و بى ‏خوابى را تحمل مى ‏كنیم و از جسم و پول خود مایه مى ‏گذاریم، ولى رنج ‏هاى روحى و اهانت‏ ها و شماتت ‏ها را تحمل نمى‏ كنیم. اگر كسى بر ما خرده گرفت كه عزادارى خرافات است و موجبات تمسخر دشمنان را فراهم مى ‏كند، نباید دلسرد شویم و بگوییم زخم زبان از زخم تیغ بدتر است.

95- تحمل زخم زبان‏ها در راه امام حسین علیه السلام عزت دو جهان است و اگر شماتت‏ ها را در این راه تحمل كردیم، مشمول دعاى خیر ائمه مى ‏گردیم.

96- چه بسا بعضى، عزادارى را نوعى بى ‏فرهنگى مى ‏دانند و بر عزاداران خرده مى‏ گیرند و آنان را مسخره مى ‏كنند. چنین كسانى بى شك نگون ‏بخت ‏ترین افراد عالم هستند. سعى كنیم هرچند جواب این افراد نادان وعیب ‏جو را مى ‏دانیم تحمل كنیم و به آنان پاسخ ندهیم.

97- مراعات شرع انور براى فهمیدن حلیت یا حرمت شیوه ‏هاى عزادارى لازم است و این كار با مراجعه به كارشناسان این امر، یعنى فقهاى بزرگوار و مراجع عظام تقلید شدنى است، زیرا آنان شیوه‏ هاى جایز عزادارى را به ما مى ‏شناسانند و ما را از مراجعه به دیگران یا گفتارهاى بدون پشتوانه علمى آسوده مى‏ نمایند.

98- برخى درباره شوق و اشتیاق فوق ‏العاده اصحاب اباعبدالله الحسین علیه السلام نسبت به شهادت تعبیر «عشق» را به كار مى ‏برند، ولى باید دانست كه این تعبیر مناسب نیست و در روایات معتبر اهل بیت علیهم السلام نیز به كار نرفته است.

99- می بایست نسبت به جریان حضرت سید الشهدا علیه السلام و احیای امر اهل بیت علیهم السلام آثار مثبت و خدمات ارزشمندی از خود بر جای بگذارید که آیندگان بتوانند از آن بهره مند شوند.

100- فراموش نکنیم که نسبت به تمام گونه های عزاداری و همه روش های شعائر مقدس امام حسین علیه السلام مثبت عمل کنیم و در این قضیه که از مصادیق بارز یاری امام حسین علیه السلام است به هیچ وجه رفتار و گفتار منفی نداشته و بی تفاوت نباشیم.

101- هرکس ارتباط روحی، زبانی، علمی و مالی اش با امام حسین علیه السلام بیشتر باشد و در اقامه شعائر حسینی بیشتر بکوشد، بهره اش از دنیا، عمر و داشته هایش بیشتر خواهد بود و البته آنچه برای آخرت او اندوخته شده، فوق تصور است.

102- تصمیم بگیرید در راه امام حسین علیه السلام تا آخر عمر ثابت و پایدار باشید و در برابر مشکلات ضعف از خود نشان ندهید و سختی ها شما را خسته نکند و تلاش در این راه را رها نکنید؛ که زندگی دنیا خالی از مشکلات نیست با این تفاوت که پاداش تحمل مشکلات در راه خدای متعال و در راه اهل بیت علیهم السلام در نزد خدای عزّوجل از بین نمی رود.

103- برای آنکه امام حسین را وسیله ای میان خود و خدا قرار دهیم به سه چیز نیازمندیم: ارتباط قلبی (یعنی مودت و محبت)، ارتباط عقلی (یعنی اعتقاد و شناخت) و ارتباط عملی (یعنی فداکاری و از جان گذشتگی).

104- تمامی زائران امام حسین علیه السلام، اعم از پیر و جوان، فقیر و غنی همه با هم برابرند و تنها در یک چیز با یکدیگر تفاوت دارند و آن میزان توجه و معرفت فردی است.

105- میهمان کربلا نیازمند دو چیز است: یکی برخورداری از خدمات و دیگری الهام گرفتن از روح و حقیقت امام حسین علیه السلام است؛ زیرا سفر کربلا سفر تفریح و خوشگذرانی نیست و لذا میهمانان کربلا درخور خدمت هستند و از دیگر سو آنان می ‌بایست از روح امام حسین علیه السلام الهام بگیرند و راه را از چاه بازشناسند و در راه هدایت گام نهند.

106- داشتن اخلاص در عزاداری امام حسین علیه السلام مهم ترین امری است که باید به آن توجه ویژه ای داشت؛ زیرا درصد خلوص در دستگاه حضرت سیدالشهدا علیه السلام بر ارزش کار می افزاید و آن را مقبول تر می سازد.

107- دستگاه امام حسین علیه السلام مانند آب زلالی است که اگر ذرّه ای رنگ و ناخالصی به آن برسد، تغییر خواهد کرد و هرچه این ناخالصی بیشتر باشد، دگرگونی آن نیز بیشتر است.

108- نباید در خدمتگزاری و عزاداری امام حسین علیه السلام توجه مردم و تشکر یا عدم قدردانی آنان برای انسان اهمیت داشته باشد؛ زیرا ارزشمندتر از همه آن است که حضرت سیدالشهدا علیه السلام به انسان احسنت گفته و خدمتگزاری ما را بپذیرند.

109- باید همه را در زیر خیمه امام حسین علیه السلام جمع کنیم و اگر عده ای هم با یکدیگر اختلاف دارند، ماه محرم و دستگاه عزاداری حضرت سیدالشهدا علیه السلام بهترین فرصت برای پایان دادن به این اختلافات است.

110- سعی کنیم همه با هم در عزاداری امام حسین علیه السلام شرکت کرده و در زیر خیمه گسترده آن امام بزرگوار که سراسر دنیا را فراگرفته است، به عزاداری خالصانه بپردازیم تا ان شاء الله مورد قبول درگاه حق واقع شود.

111- قدر دانستن فرصت عالی زیارت امام حسین علیه السلام در سه چیز مهم خلاصه می شود که اولین آن همان چیزی است که حضرت سید الشهدا علیه السلام به خاطر آن به چنین مقامی دست یافتند و آن چیزی نیست جزء داشتن اخلاص. دومین مطلب داشتن تلاش و کوشش و دیگری نیز برخورداری از اخلاق نیکو است.

112- شایسته است كه با برگزارى مجالس اهل بیت علیهم السلام و روضه‏ هاى خانگى چراغ امام حسین علیه السلام را در خانه‏ هاى خود روشن نگاه داریم. هركس در حد خود و امكانات خود مى ‏تواند با این كار در نشر فرهنگ حسینى گام بردارد و با متبرك كردن خانه ‏اش، خیر و بركت دنیا و آخرت را بخرد.

113- سعی کنيد مجالس امام حسين عليه السلام را از شهر خود به ديگر شهرها و از اين کشور به تمامی کشورها توسعه و گسترش دهيد.

114- بنا به وظیفه شرعی از تمامی کسانی که عزاداری حضرت سید الشهدا علیه السلام را امسال به هر نحوی برپا کردند، صمیمانه تشکر و قدردانی می کنم.

115- هریک از شما در محدوده و حیطه خود باید توان و نیروی خود را برای تقویت شعائر مقدس حسینی و گسترش دادن و عمق بخشیدن به آن صرف کند و به دیگر بیان، باید مسائل ایجابی را پذیرفت و به مسائل منفی و سلبی «نه» گفت.

116- عزادار حسینى باید بكوشد كه دست به هیچ حرامى نزند.

117- هرکه در راه شعائر حسینی سعی و تلاش فراوان تر داشته باشد و رنج و مشکلات بیشتری را تحمل کند و استقامت ورزد، از لطف و عنایت بیشتر خدای متعال بهره مند خواهد شد.

118- بکوشيد فعاليت ها و تلاش هايتان را در عرصه خدمت به حضرت سيد الشهدا علیه السلام ــ هر اندازه که هست ــ گسترش و افزايش دهيد.

119- انسان تربیت ‏پذیر است و حضور در مجالس حسینی اندك اندك بر روح و ذهن آدمى به ویژه جوانان تأثیر مى ‏گذارد و آن ها را تربیت مى‏ كند و آثار و بركات فراوان در نهادشان به جا مى ‏نهد.