1- غافل نباشيم که هدف امام حسين عليه السلام از نهضت مقدسشان رهايی مردم از گمراهی های جهالت و شک و ترديد بود، لذا بر همگان است که در حد توان خود در تحقق بخشيدن به اين هدف بکوشند.

2- مجالس سوگواری، گريه، نوشته ها، پارچه نوشته ها و هرچه با قضيه حضرت سيد الشهدا عليه السلام ارتباط دارد، تماماً مقدمه ای برای تحقق اهداف نهضت مقدس آن حضرت است.  

3- بی شک خود حضرت سيد الشهدا عليه السلام از ويژگی های منحصربه فردی که خدای متعال به ايشان عطا نموده آگاه بودند، ولی هدفشان فقط و فقط نجات دادن بندگان خدا از جهالت، سرگشتگی و گمراهی بود.

4- خدای متعال برای پاسداشت مقام حضرت سيد الشهدا امامان بزرگوار را از نسل ايشان، شفای دردمندان را در تربت حضرتش و استجابت دعا را زير گنبد ايشان مقرر فرموده است؛ ولی هيچ کدام از اين امور هدف آن حضرت نبوده است. هدف ايشان فقط هدايت مردم از تاريکی جهل و گمراهی بود. هريک از ما اعم از پير و جوان و مرد و زن بايد در جهت تحقق هرچه بيشتر اين هدف تلاش کنيم و هيچ کس نبايد در اين مسير کوتاهی کند.

5- خدای سبحان منزلت و جایگاه حضرت سید الشهدا علیه السلام را بالندگی و والایی ویژه ای بخشید و تردیدی نیست که حضرت سید الشهدا علیه السلام افتخار می کنند که در راه دین جدشان رسول خدا صلی الله علیه وآله به شهادت رسیده اند.

6- هرکس که عمل اصحاب امام حسین علیه السلام را دوست دارد و خطاب به آنان می گوید: «بأبی أنتم وامی؛ پدر و مادرم به فدای شما» باید بکوشد خود را در مسیری قرار دهد که آن پاکان جان و همه هستی خود را در آن راه فدا کردند.

7- بالاترین هدف امام حسین علیه السلام از قیام بزرگ و بی مانند خود آن اسلام صحیح و درخشانی است که قرآن حکیم پیام آور آن است و رسول مکرم اسلام صلی الله علیه وآله مژده آن را داد و خود آن حضرت و امیر مؤمنان علیهما السلام احکام آن را در جامعه پیاده و از رهگذر دستورات آن تمام نیازهای دینی و دنیایی مردم را تأمین کردند.

8- امام حسین علیه السلام ادامه دهنده سیره پیغمبر خدا و امیرمؤمنان صلوات الله علیهما وآلهما هستند. بخشی از این سیره احکام عبادی چون نماز و روزه و حج است؛ ولی بسیاری از شئون زندگی همچون بُعد اجتماعی، سیاسی و اقتصادی آن را نیز در بر می گیرد.

9- امام حسین علیه السلام در خطبه معروفشان فرمودند که می خواهم به سنت جدم و پدرم عمل کنم؛ امر به معروف و نهی از منکر کنم. امروز هم همه ما در این باره مسئولیم. ماه محرم و صفر فرصتی است برای تبیین اسلام و برای برپا داشتن عزا و مصیبت عاشورا.

10- مگر غير از اين است كه شهادت حضرت سيد الشهدا عليه السلام موجب حفاظت دين خدا در روزگار يزيد سركش شد و از تباه شدن احكام الهى جلوگيرى كرد؟ به همين سان اقامه مجالس عزادارى امام حسين عليه السلام نيز مايه استمرار احكام الهى و پايدارى قرآن و سنت و اهل بيت عليهم السلام در ميان مردم خواهد بود.

11- امام حسین علیه السلام در مقوله عاشورا اعلام کردند که می خواهند سیره جدشان رسول خدا صلی الله علیه وآله و پدرشان امیرمؤمنان حضرت علی علیه السلام را در پیش بگیرند.

12- حرکت امام حسین علیه السلام در واقع ادامه حرکت جدش رسول خدا صلی الله علیه وآله و پدرش امیرمومنان علیه السلام بود.

13- امام حسین علیه السلام جان خویش و بهترین افراد خاندان و یاران خود را برای خدا و اسلام فدا کردند و خدای متعال به پاس آن فداکاری و شهادت شفا را در تربت، امامت را در ذریه و نسل و استجابت دعا را زیر قبه حضرت قرار داد و این ها همه تماماً هدیه الهی به حضرت سید الشهدا علیه السلام است. هدف امام حسین علیه السلام از فداکاری و شهادت خویش رسیدن به چنین داده ها و هدایای الهی نبود، بلکه فقط و فقط هدف آن حضرت یک چیز و آن رهانیدن مردم از گمراهی و جهالت بود.

14- پرواضح است كه آن وجود مقدس قربانى احكام خدا شدند چنان كه در زیارت آن حضرت مى‏خوانیم: «وبذل مهجته فیك لیستنقذ عبادك من الجهالة وحیرة الضلالة؛ خون خود را در راه تو [اى خدا] تقدیم داشت تا بندگانت را از نادانى و سرگشتگى گمراهى نجات بخشد».

15- حضرت ابوالفضل علیه السلام، حضرت على اكبر علیه السلام و بقیه بنى‏هاشم و اصحاب حضرت سید الشّهدا علیه السلام قربانى احكام خدا شدند تا اینكه امروز من و شما حلال و حرام را بشناسیم و راه فراگیرى احكام خدا براى ما هموار باشد.

16- حضرت سید الشّهدا علیه السلام به شهادت رسیدند تا احكام خدا زنده شود و پایدار بماند. از این رو سعى كنیم [حدود الهى را به دقت انجام داده] و بر اخلاص و كوشش و التزام خود به احكام دین بیفزاییم.

17- نباید اهداف حضرت سید الشهدا علیه السلام و كسانى را ‏كه در آن روز در ركاب آن حضرت خود را فداى اهداف مقدسش كردند از یاد برده، نسبت به آن ها بى ‏توجه باشیم. باید همانند دیگر عاشورائیان، از تمام عاشورا و رسالت آن استفاده كرده، راه و مسیر خود را اصلاح كنیم.

18- همگان -به ویژه عزاداران امام حسین علیه السلام- باید هدف بلند حضرتش را بشناسند و در استمرار بخشیدن به آن تلاش كنند. بارها در زیارات گوناگون ایشان خوانده‏ایم: «وبذل مهجته فیك لیستنقذ عبادك من الجهالة وحیرة الضلالة؛ خونش را در راه تو داد تا بندگانت را از نادانى و سرگشتگى گمراهى نجات دهد».  پس ما نیز اگر در شناخت اسلام و تعالیم بلند آن كوشش كنیم، با هدف سید الشهدا علیه السلام همسو شده‏ایم.

19- حضرت سید الشهدا علیه السلام خون مطهرشان را براى اجراى اوامر خدا ارزانى داشت؛ لذا عزادار حقیقى نیز باید خود را فداى این هدف مقدس كند.

20- دوستداران مكتب حضرت اباعبد الله الحسین علیه السلام از هر قشر و صنفى كه باشند به فراخور حال و توانمندى خویش در ماه محرم خود را براى خدمت به امام حسین علیه السلام و دستگاه ملكوتى او مهیا مى‏كنند و روحانیان و اهل علم نیز از دیگر اقشار مستثنا نبوده، بلكه در زمینه محرم بارى سنگین ‏تر بردوش دارند و آن، تبیین جایگاه والا و اهداف مقدس حضرت سید الشهدا علیه السلام است.

21- عزاداران حسینى باید بكوشند هدف مقدس امام حسین علیه السلام را که همان نجات مردم از نادانى و گمراهى است، پیش چشم داشته باشند و در این راه گام بردارند.

22- از خداى متعال مى‏ خواهیم به بركت وجود مقدس حضرت سید الشهدا علیه السلام توفیق اقامه عزاى ایشان را به ما عنایت كند و شور حسینى را روز به روز در دل ما افزون‏ تر فرماید و ما را در شمار كسانى قرار دهد كه هدف‏ شان - همانند امام حسین علیه السلام - رهانیدن مردم از نادانى و حیرت گمراهى است.

23- هدف امام حسین‏ علیه السلام از بذل جان این بود كه بندگان خدا را از جهل و گمراهى نجات دهند.

24- حضرتش با تمام وجود كوشید تا دینى را كه خداى متعال به عنوان آخرین دین بر پیامبرش نازل فرموده و بنى امیه مشغول ریشه كن كردن آن بودند، بار دیگر به مردم باز گرداند و از به هدر رفتن زحمات پیامبر اكرم‏ صلى الله علیه وآله، فاطمه زهرا، امیرمومنان، امام حسن ‏علیهم السلام جلوگیرى كند.

25- امام حسین‏ علیه السلام نام پیامبر صلى الله علیه وآله را حفظ كرد.

26- اگر جریان عاشورا و كربلا نبود، امروز نامى از اسلام و پیامبر خدا صلى الله علیه وآله وجود نداشت.

27- پیامبران بسیارى آمدند و رفتند، اما هیچ نامى از آن‏ ها باقى نمانده است. از میان یكصد و بیست و چهار هزار پیامبر علیهم السلام، فقط نام چند تن از آنان مانده است كه آن هم به وسیله قرآن و روایات است و روشن است این دو را نیز خون امام حسین‏ علیه السلام زنده نگاه داشته و اگر فداكارى حضرت سید الشهداعلیه السلام نبود، تلاش‏ هاى تبلیغاتى، سیاسى و فرهنگى بنى امیه و دیگران نامى از اسلام بر جاى نمى ‏گذاشت.

28- حضرت سید الشهدا علیه السلام دین جدشان رسول خدا صلى الله علیه وآله را برپا داشتند و اگر ایشان نبودند، در پیكر اسلام رمقى باقی نمى ‏ماند.

29- آیا نه این است كه هر نمازى كه روى كره زمین خوانده مى‏ شود، مدیون امام حسین علیه السلام است؟ آیا خون مبارك ایشان بر كعبه و بیت الحرام حق ندارد؟ اگر از خودگذشتگى و كوشش آن جناب و خون ایشان نبود، امروزه نه نماز و  روزه‏اى وجود داشت و نه خمس و زكاتى پرداخت مى ‏شد و نه از دیگر احكام اثرى برجا مانده بود.

30- آن حضرت دین خدا را برپا داشتند و شریعت جدشان را از خطر نابودى حفظ كردند. اگر حضرت سید الشهدا علیه السلام نبودند امروزه از نماز و  روزه اثرى برجا نبود و هیچ كس به حج خانه خدا نمى ‏رفت؛ زیرا بنى امیه در آستانه نابودى كامل اسلام قرار داشتند، اما امام حسین علیه السلام با خون خود و خاندانشان آن‏ را حفظ كردند و برپا داشتند.

31- بقاى نام پیامبر صلى الله علیه وآله واینكه روزانه چند بار از فراز گلدسته‏ ها نداى «اشهد أن محمداً رسول ‏الله» گفته مى ‏شود، نتیجه فداكارى‏ هاى امام حسین علیه السلام است. اگر آن جناب نبودند، معاویه و یزید و پس از آنان آل مروان این نام را یكسره مى‏ زدودند و جاهلیت از نو بازمى ‏گشت.

32- نجات دین خدا وابسته به خون امام حسین علیه السلام بود و اگر شهادت امام حسین و اهل بیت ایشان علیهم السلام نبود، از اسلام اثرى برجا نمى‏ ماند.

33- هر مسجدى كه امروز وارد آن مى شویم مدیون امام حسین علیه السلام است و هر نماز، روزه، امر به معروف، نهى از منكر، نیكى به پدر و مادر و هر عمل مخلصانه ‏اى كه به جا آورده مى ‏شود و حتى نام مبارك رسول خدا صلى الله علیه وآله هنگامى‏ كه از فراز مأذنه‏ ها گفته مى ‏شود، همه و همه از امام حسین علیه السلام است و این معناى این سخن رسول خداست كه فرمودند: «أنا من حسین».

34- اینكه نام رسول خدا صلی الله علیه وآله روزانه پنج‏ بار در اذان گفته مى ‏شود و با تعالیم ایشان نظیر نماز، روزه، مساجد، حج و تمام دین قرین است مرهون خون سید الشهدا علیه السلام است.

35- در حقیقت ماجراى حضرت سید الشهدا علیه السلام ماجراى فیصله و جدایى حق از باطل و سره از ناسره است.

36- آن حضرت تن به خواسته خدا دادند و خون خود و خاندانشان را براى بقاى اسلام و اقامه دین بذل فرمودند.

37- هدف و انگیزه فداكارى امام حسین علیه السلام نجات دادن بندگان از جهالت و گمراهى بود.

38- حرکت امام حسین علیه السلام در واقع ادامه حرکت جدش رسول خدا صلی الله علیه وآله و پدرش امیرمومنان علیه السلام بود.

39- استواری، دوام و پایایی دین اسلام، فضیلت ها، عقیده صحیح و پاک و اخلاق والا با شهادت امام حسین علیه السلام گره خورده است.

40- ارائه تصویری زنده از قدسیت و هدف امام حسین علیه السلام به زائران آن حضرت چندان آسان نیست و نیازمند به کار گرفتن تمام توان هاست و این وظیفه در درجه اول برعهده دستگاه های دولتی و در مرحله بعدی متوجه مردم ارجمند کربلاست که جز میهمان نوازی از آنان دیده نشده و جز آن نیز از آنان انتظار نمی ‌رود و البته پس از سقوط صدام این ویژگی در آنان چشم گیرتر شده است.

41- در زیارت حضرت سید الشهدا علیه السلام می خوانیم: «أشهد أنّک قد أقمت الصلوة؛ گواهی می دهم که تو نماز را به پا داشتی». معنی این سخن آن نیست که امام نماز گزاردند، بلکه درحقیقت فداکاری ها و شهادت آن حضرت بود که موجب «اقامه» نماز شد.

42- اگر شهادت حضرت سید الشهدا علیه السلام نبود بنی امیه کار دین خدا را یکسره می کردند؛ چراکه آنان از اساس منکر اسلام بودند و یزید ملعون آشکارا می گفت: «فلا خبر جاء ولا وحی نزل؛ نه خبری از آسمان فرود آمده و نه وحی ای نازل شده است». آنان می کوشیدند ریشه اسلام را برکنند، ولی امام حسین علیه السلام مانع تحقق اهداف پلید آنان شدند.

43- اهداف مقدس امام حسين ‏عليه السلام كه به شهادت‏ شان انجاميد، بر كسى پوشيده نيست. آن حضرت خود و فرزندان و برادران و اصحاب و حتى شيرخواره‏ شان را در راه اسلام و حفظ دين فدا كردند و بى ‏پرواى از دشمن و دين‏ ستيزان به زبان حال فرمودند: «إن كان دين محمّد لم يستقم إلّا بقتلي فيا سيوف خذيني؛ اگر دين محمد صلى الله عليه وآله جز به كشته شدنم قوام نمى‏ يابد، پس اى شمشيرها، مرا بگيريد».