1- خدای متعال برای پاسداشت مقام حضرت سيد الشهدا امامان بزرگوار را از نسل ايشان، شفای دردمندان را در تربت حضرتش و استجابت دعا را زير گنبد ايشان مقرر فرموده است؛ ولی هيچ کدام از اين امور هدف آن حضرت نبوده است. هدف ايشان فقط هدايت مردم از تاريکی جهل و گمراهی بود. هريک از ما اعم از پير و جوان و مرد و زن بايد در جهت تحقق هرچه بيشتر اين هدف تلاش کنيم و هيچ کس نبايد در اين مسير کوتاهی کند.

2- سعی کنيد مجالس امام حسين عليه السلام را از شهر خود به ديگر شهرها و از اين کشور به تمامی کشورها توسعه و گسترش دهيد.

3- از تمام توان مالی، زبانی، نوشتاری و ... خود در راه تحقق اهداف و زنده کردن نام امام حسين عليه السلام استفاده کرده، در حق حضرتش کوتاهی نکنيم.

4- سعی کنید جوان هایی را که از اهل بیت علیهم السلام دور هستند نزدیک به اهل بیت علیهم السلام نموده و با تشویق، نصیحت، موعظه و سفارش آنان را در مسیر قرآن و عترت قرار دهید.

5- در کشور هندوستان که تنها ده درصد آن شیعه هستند و جمعیت غالب آن بت پرستند، روز عاشورا تعطیل عمومی است، اما در بسیاری از کشورهای اسلامی چنین نیست و این جای تأسف بسیار دارد.

6- بر حسب ادله شرعی یکی از وظایف هر فرد دعا کردن در حق کسانی است که شعائر مقدسه امام حسین علیه السلام را به پا می دارند.

7- یکی از وظایف ما که در حدّ واجب کفایی و فراهم آورنده مقدمات هدایت بشر به آیین اسلام و مکتب اهل بیت علیهم السلام است، توجه دادن اذهان عموم انسان ها به قضیه امام حسین علیه السلام و مکتب عاشوراست.

8- امام حسین علیه السلام در خطبه معروفشان فرمودند که می خواهم به سنت جدم و پدرم عمل کنم؛ امر به معروف و نهی از منکر کنم. امروز هم همه ما در این باره مسئولیم. ماه محرم و صفر فرصتی است برای تبیین اسلام و برای برپا داشتن عزا و مصیبت عاشورا.

9- شعائر امام حسین علیه السلام هرچه بیشتر و بیشتر باید ترویج شود. از فشارها و رنج های ناشی از برخی جاها خسته نشویم و از فرصت های آزاد استفاده کنیم.

10- تا حدّ کشته شدن باید از شعائر دفاع کرد و این سفارش ائمه علیهم السلام است که شعائر احیا شود.

11- فقرا امتحان خود را پس دادند. به تجار و حاکمان اسلامی می گویم که امام حسین علیه السلام به همه تعلق دارد و باید در خدمت به زوّار آن حضرت کوتاهی نکرد. تجار و حاکمان مسئول بایستی مسکن زوار را در کربلا و اطراف آن فراهم کنند؛ زیرا تحقق کامل آن از عهده فقرا خارج است.

12- دشمنان از دیرباز تا به امروز با ابزارها و راهکارهای گوناگون از جمله طرح مسائل سلبی در صدد تضعیف شعائر مقدس امام حسین علیه السلام هستند. از این رو، شما باید از مسائل و طرح های سلبی دوری گزینید و از مسائل ایجابی در برگزاری شعائر مقدس حسینی باز نمانید و سرگرم سلبیات نشوید.

13- نباید پرداختن به سلبیات شما را از برگزاری هرچه بهتر و گسترده تر زیارت مقدس اربعین باز دارد، بلکه باید مسائل سلبی را نادیده بگیرید و آن را پشت سر گذارید تا همان طور که رسول اکرم صلی الله علیه وآله فرمودند زیارت مقدس اربعین همه ساله ظهور و بالندگی بیشتری یابد.

14- هریک از شما در محدوده و حیطه خود باید توان و نیروی خود را برای تقویت شعائر مقدس حسینی و گسترش دادن و عمق بخشیدن به آن صرف کند و به دیگر بیان، باید مسائل ایجابی را پذیرفت و به مسائل منفی و سلبی «نه» گفت.

15- قضیه امام حسین علیه السلام، همان واقعه عاشورای سال 61 هجری قمری، به وسیله امام سجاد علیه السلام و حضرت زینب سلام الله علیها و از طریق ایراد خطبه و طی ده ها سال به تدریج به اطلاع همگان رسید. بنابراین، اگر با به کارگیری رسانه های نوین فرهنگ حضرت سیدالشهدا علیه السلام به طور خاص و فرهنگ اهل بیت علیهم السلام به طور عام با برخورداری از پوشش جهانی و زبان های زنده و فراگیر به اطلاع جهانیان رسانده شود، قطعاً گسترش و تکامل خواهد یافت.

16- ما در عصر ارتباطات و به تعبیرى دیگر در دهكده جهانى زندگى مى ‏كنیم. حادثه‏ اى در شرق جهان رخ مى‏ دهد، دقایقى دیگر مردم غرب جهان از آن آگاه مى‏ شوند. متأسفانه در چنین شرایطى بسیارى از جمعیت شش میلیاردى جهان امام حسین علیه السلام را نمى ‏شناسند چه رسد به این كه با عاشورا و اهداف آن آشنا باشند و آنان كه با نام حضرتش آشنایى دارند، وجود مباركش را آن گونه كه باید نشناخته‏ اند. بنابراین، وظیفه ما سنگین ‏تر به نظر مى ‏رسد و لذا باید در حد توان و شناختى كه از حضرتش داریم ایشان را به جهانیان معرفى كنیم.

17- باید در حد توان و شناختى كه از حضرتش داریم ایشان را به جهانیان معرفى كنیم. البته این كار با وسایل فرهنگى از قبیل: كتاب، تبلیغات، رسانه‏ هاى گروهى و برگزارى مجالس ممكن و كارآمد است و نتیجه خوبى خواهد داد.

18- باشد كه بتوانیم خود و فرزندانمان خط روشن و پربركت و مقدس امام حسین علیه السلام را به جهانیان معرفى كنیم.

19- باید كانون معارف حسینى و جلسات مربوط به حضرت امام حسین علیه السلام را پرحرارت و فعال و با نشاط برگزار كنیم.

20- بهترین راه كار هدایت جوانان و آموزش آنان برگزارى جلسات قرآنى، جلسات معارف اسلامى و مجالس خاندان رسالت، به ویژه حضرت سیدالشهدا علیه السلام است.

21- تفسیر قرآن، مسائل حلال و حرام، آداب، اخلاق و مسائل شرعى و همه تعالیم بلند اسلام و مكتب اهل بیت علیهم السلام چیزى است كه عزاداران حسینى باید پیوسته در پى یادگرفتن و یاددادن آن باشند.

22- بهترین راهكار هدایت جوانان و آموزش آنان برگزارى جلسات قرآنى، جلسات معارف اسلامى و مجالس خاندان رسالت، به ویژه حضرت سیدالشهدا علیه السلام است.

23- دوستداران مكتب حضرت اباعبد الله الحسین علیه السلام از هر قشر و صنفى كه باشند به فراخور حال و توانمندى خویش در ماه محرم خود را براى خدمت به امام حسین علیه السلام و دستگاه ملكوتى او مهیا مى ‏كنند و روحانیان و اهل علم نیز از دیگر اقشار مستثنا نبوده، بلكه در زمینه محرم بارى سنگین ‏تر بردوش دارند و آن، تبیین جایگاه والا و اهداف مقدس حضرت سیدالشهدا علیه السلام است.

24- بكوشیم امام حسین علیه السلام را كه خدا او را «چراغ هدایت و كشتى نجات» خوانده آن‏طور كه باید، به مردم معرفى كنیم تا با شناخت عظمت آن حضرت از ایشان پیروى كرده و سرمشق بگیریم.

25- در جاهایى كه مسجد یا حسینیه وجود ندارد، نباید منتظر دیگران نشست. انسان باید پاى در راه نهد و آنگاه خواهد دید خود حضرت سیدالشهدا علیه السلام چگونه به بهترین نحو عنایت مى‏ فرمایند.

26- در جاهایى كه مجلس زنانه وجود ندارد، خود خانم‏ ها اقدام كنند و بكوشند مجلس عزاى زنانه تشكیل دهند، هرچند لازم است آقایان خودشان چنین مجالسى را براى خانم‏ ها برپا كنند.

27- همگان باید به نوبه خود بكوشند در برگزارى هرچه بهتر مجالس عزا گامى بردارند و هرچه مى ‏توانند بر كمیت و كیفیت بهتر این قبیل مجالس بیفزایند.

28- مجالس عزا به گونه ‏اى باشد كه افزون بر روضه‏ خوانى و عزادارى، احكام شرعى، تاریخ اسلام و معارف اهل بیت علیهم السلام و فلسفه قیام حضرت سیدالشهدا علیه السلام و دستاوردهاى آن نیز گفته شود و بدین وسیله عزاداران از نظر علم دین نیز تغذیه شوند.

29- باید هدف شما از شركت در مجالس، تحقق بخشیدن به هدف امام حسین‏ علیه السلام باشد، یعنى در پایان ماه محرم و صفر هركس باید در پرتو مكتب امام حسین ‏علیه السلام گفتار، موضع‏ گیرى، رفت و آمدها و روابطش با افراد بهتر و پسندیده‏ تر از گذشته ‏اش باشد؛ چراكه تمام این عزادارى‏ ها و كوشش‏ هایى كه در برگزارى مجالس امام حسین‏ علیه السلام انجام مى ‏گیرد، مقدمات وجود تحقق هدف امام حسین ‏علیه السلام هستند.

30- باید در راه گسترش محبت حضرت سیدالشهدا علیه السلام و اندیشه ایشان و سپس عمل كردن بر اساس آن تلاش كنیم.

31- شایسته است كه هریك از ما براى سعادت دنیا و آخرت خودمان هم كه شده به قدرى كه مى‏ توانیم عزادارى حضرت سیدالشهدا علیه السلام را تقویت كنیم و در این راه از پول، جوانى، موضع‏ گیرى و زبان استفاده كنیم و به قلم و قدم و حتى به دل از آن حمایت نماییم. این‏ كار به جوانى انسان قیمت مى ‏دهد و در عمر آدمى بركت ایجاد مى‏ كند.

32- ماه محرم ویژگى بى‏ نظیرى نسبت به دیگر ماه‏ ها دارد. به محض آنكه هلال ماه محرم پدیدار مى‏ شود، نام امام حسین علیه السلام را كه در روز دهم این ماه مظلومانه به شهادت رسید، بى ‏درنگ در خاطر انسان زنده مى‏ كند و مسئولیت ما را در قبال آن حضرت و زنده نگاه داشتن شعله نامش به یاد مى‏ آورد.

33- شایسته است در اقامه عزادارى حضرت سیدالشهدا علیه السلام بكوشیم و مردم را نسبت به احیاى شعائر حسینى به شكل ‏هاى گوناگون و شیوه‏ هاى درست و مشروع فرا خوانیم.

34- چه بسیارند كسانى كه با امام حسین علیه السلام و بینش و منش ایشان آشنا نیستند و مسئولیت ما در قبال این افراد چقدر سنگین است.

35- معرفى حضرت سیدالشهدا علیه السلام از طریق اقامه مجالس عزادارى از یك سو و كوشش براى تحقق بخشیدن به آرمان ‏هاى ایشان نظیر هدایت بندگان از نادانى و حیرت گمراهى به سوى نور اسلام و ایمان از سوى دیگر، از جمله مسئولیت‏ هایى است كه در زمینه خونخواهى آن امام بزرگوار بر دوش ما قرار دارد.