1- طبق قرآن کریم و روایات ملاک پاداش دو چیز است که یکی از آن ها درصد و میزان اخلاص و دیگری کوشش است که هرچه این دو بیشتر باشد، پاداش آن نیز بیشتر خواهد بود.

2- انسان می تواند کانون توجه و نیات خود را خدا و اهل بیت علیهم السلام قرار دهد. کسی که تمام هدف خود را در کسب رضای الهی متمرکز کند، سختی ها در برابر او آسان و کوچک می شود و روح و روحیه او را درهم نمی شکند.

3- صدق نیت و اخلاص افراد با هم یکسان نیست و برخی نیت بهتر دارند و عده ای دیگر در مراتب پایین ترِ این امر هستند. مهم آن است که هریک از ما در هر حال بکوشیم اخلاص خود را افزایش دهیم. بکوشیم در سفر و حضر و همه حرکات و سکنات خویش نیتمان طاعت و جلب خشنودی پروردگار و خدمت به مکتب اهل بیت علیهم السلام باشد تا در دنیا و آخرت سعادتمند شویم.

4- یکی از وظایف شیطان تصرف در نیت انسان است. با توسل به اهل بیت علیهم السلام و هشیاری دائم تلاش کنید اخلاص خود را حفظ نمایید و نگذارید شیطان شما را دچار لغزش کند. کسی که دل به خدا و اهل بیت علیهم السلام بسپارد و همیشه هشیار و مواظب نیت خود باشد، هرگز دچار لغزش نخواهد شد یا دست کم لغزش های کمتری خواهد داشت.

5- نباید به ستایش یا بدگویی مردم توجه کرد؛ چراکه تشویق مردم به تنهایی بر قدرت انسان نمی افزاید و بدگویی شان از قدرتش نمی کاهد و البته این امر در صورتی است که فرد اراده ای قوی و عزمی استوار داشته باشد، اما اگر از چنین ویژگی ای برخوردار نباشد، با مشکلات روحی و روانی رو به رو شده، در کوره مشکلات ذوب خواهد شد.

6- بر انسان است که هدف عملش را فقط خدای عزوجل قرار دهد و کسی که عمل خود را مخلصانه قرار داد، مورد توجه اهل بیت علیهم السلام قرار می گیرد و این باعث افزایش در توفیقات است.

7- شما مردان و زنان مؤمن چنان باشید که نیت تان در هر کاری خشنودی خدا باشد تا خدای سبحان بهترین مصالح تان برای زندگی تان را فرو فرستد.

8- نیت انسان است که به عمل انسان جهت می دهد و آن را ارزشمند یا بی ارزش می سازد.

9- هرکس برای خدا کار کند و در خدمت بندگان خدا باشد، خدا نیز از جایی که گمان دارد یا ندارد او را پشتیبانی و یاری خواهد نمود.

10- انسان باید سعی کند تا با اخلاص باشد و اگر هم با اخلاص است، تلاش کند تا اخلاص خود را بیشتر کند، همچنین انسان باید تلاش کند در راه خیر زحمت کش باشد و قدر عمر خود که ارزشمندترین چیزهاست بهتر بداند.

11- برخاستن، خواسته‏ ها، رویکردها و اندیشه‏ هایتان یکسره و خالصانه محض خدا باشد.

12- هدف غایى شخص از تمام اعمال و اقوال و نیت‏ هاى وى خدا و جلب رضاى الهى باشد نه مصالح شخصى و خواهش ‏هاى نفسانى.

13- با تمام وجود به سوی خدای متعال توجه کنید و در این راه بکوشید و در تلاش هایتان در رفتار متقابل با یکدیگر و دیگران باید خدا را در نظر بگیرید و هدف از تمام اعمال و رفتارتان آن حضرت باشد و باید نیت خود را برای حضرتش خالص گردانید و از یاد خدا غافل نشوید.

14- به یقین، کلید رستگاری انسان در دنیا و آخرت همانا اخلاص برای خداست.

15- کسی که برای خدا اخلاص ورزد، حضرت باری تعالی آنچه را به مصلحت دین، دنیا و آخرت بنده باشد برایش فرو می فرستد.

16- سزاوار است که انسان در تمام اعمال عبادی، داد و ستدها، معاشرت با مردم و دیگر امور خود اخلاص ورزد.

17- هرقدر اخلاص ما بیشتر و نیت ما درست تر باشد، درجه عمل ما بالاتر و ارزشمندتر خواهد بود.

18- انسان باید سعی کند تا با اخلاص باشد و اگر هم با اخلاص است، تلاش کند تا اخلاص خود را بیشتر کند، همچنین انسان باید تلاش کند در راه خیر زحمت کش باشد و قدر عمر خود را که ارزشمندترین چیزهاست بهتر بداند.

19- نیت انسان مثل جیوه می ماند که وقتی آن را روی دستمان می گذاریم، هرقدر دستمان بی حرکت باشد، جیوه همچنان درحال جنبش و اضطراب است. ممکن است حتی در طی گفتن تکبیرة الاحرام نماز نیت ما دچار دگرگونی شود و تبدیل به یک نیت ریایی گردد. این مطلب درخصوص اطعام، روزه و ... نیز صادق است و انسان باید مواظب سلامت نیت خود باشد.

20-  انسان مؤمن باید خود، رفتار، گفتار و اندیشه اش را خالصانه وقف خدای سبحان کند.

21- باید مصمم باشید که خدای متعال و اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام امید و هدف شما در تمام کارهایتان باشد و در تمام عرصه های زندگی خانوادگی، سیاسی، اجتماعی و جز آن این عامل را لحاظ دارید.

22- اگر انسان کار خیرى مى‏ کند و بداند این کار در راه خداست و براى خود اوست، به یقین کفران شدن از سوى دیگران او را از راهى که در پیش گرفته است باز نمى‏ دارد.

23- به جاست انسان در تمام کارهایى که انجام مى ‏دهد خدا را در نظر بگیرد ودر این راه از حضرت سیدالشهدا علیه السلام پیروى کند؛ چه اینکه آن حضرت خون خود را در راه خدا نثار کرد تا مردم را به سر منزل سعادت برساند و در این راه با بدترین شیوه‏ هاى کفران رو به رو شد.