1- وظیفه والدین در قبال شعائر حسینی
یکی از موضوعات متناوب در ایام عزاداری اظهار نظر و مداخله پدر و مادرها در امر عزاداری فرزندانشان است. احترام به والدین و نگاه داشت حرمت آنان مهم و ضروری است، اما در این زمینه آنان باید سعه صدر بیشتری برای امام حسین علیه السلام داشته باشند. مکرر جوان ها به بنده مراجعه می کنند و بیان می دارند که قصد انجام نوعی عزاداری را دارند، ولی پدر و مادرشان با آن ها مخالفت می کنند. در این خصوص توجه پدر و مادرها را به این مسأله فقهی معطوف می دارم که غالباً از آن ناآگاه اند. آن مطلب این است که تأذی والدین حرام نیست، بلکه ایذاء والدین حرام است. اگر فرزند فریضه ای را به این قصد انجام دهد که پدر و مادر خود را آزار دهد، مسلماً چنین کاری حرام است، اما اگر انجام دادن عملی شایسته ازسوی فرزندان همچون نماز شب یا روزه و یا حج مستحب و یا حتی درس خواندن در حوزه ـ آن هم در صورتی که واجب کفایی نباشدـ باعث آزار پدر و مادر شود، در این صورت این کار آن ها حرام نخواهد بود؛ زیرا ما موظف به اطاعت از خدا هستیم و تشکر از والدین.
از پدرها و مادرها درخواست می کنم که از حدود خود درنگذرند و سدّ راه شعائر نشوند. ازسوی دیگر جوانان را نیز به حفظ احترام پدر و مادرها و کسب رضایت ایشان تشویق می کنم.
2- دو مسئولیت در قبال امام حسین علیه السلام
در راه نشر محبت و انديشه امام حسين عليه السلام بکوشيد و براساس انديشه و اهداف حضرتش کار کنيد. در بيان مسئوليت های ما نسبت به قضيه امام حسين عليه السلام می توان به دو موضوع اشاره کرد:
1. معرفی امام حسين عليه السلام و فرهنگ آن حضرت است، آن سان که چون پرچمی برافراشته شود و تمام جهانيان آن را نظاره کنند؛
2. موضوع دوم مهم تر است، چندان که موضوع اول مقدمه ای برای آن است و آن دنبال کردن اهداف امام حسين عليه السلام است.
همان گونه که شهادت امام حسين عليه السلام آزمونی الهی بود، ماه محرم نيز آزمون همه ساله الهی است. غافل نباشيم که هدف امام حسين عليه السلام از نهضت مقدسشان رهايی مردم از گمراهی های جهالت و شک و ترديد بود؛ لذا بر همگان است که در حد توان خود در تحقق بخشيدن به اين هدف بکوشند.
3- وظیفه همگانی
شما وظيفه داريد که در برگزاری گونه های مختلف اما مشروع عزاداری حضرت سيدالشهدا عليه السلام فعاليت کنيد و فقيهان، يعنی مراجع تقليد که کارشناسان حلال و حرام هستند، حدّ و مرز امور جايز را مشخص می کنند و لذا نبايد در چنين اموری به سخنان ديگران توجه کرد يا بدون دانش لازم چيزی گفت. بنابراين، در تعظيم شعائر حسينی، بنای حسينيه، برگزاری مراسم سوگواری و دسته های عزاداری و اشاعه نماد اندوه و عزا و اشک بکوشيد تا از سعادت دنيا و آخرت برخوردار شويد.
4-وظیفه حکومت ها در قبال اقامه شعائر حسینی
حکومت های اسلامی و غیراسلامی باید این نعمت بزرگ (اقامه شعائر حسینی در بلاد تحت امرشان) که در صدسال پیش نبوده یا اندک بوده را قدر بدانند.
در کشور هندوستان که تنها ده درصد آن شیعه هستند و جمعیت غالب آن بت پرستند، روز عاشورا تعطیل عمومی است، اما در بسیاری از کشورهای اسلامی چنین نیست و این جای تأسف بسیار دارد. حکومت ها عواطف ملت ها را رعایت کنند و مراقب شعائر باشند؛ زیرا این وظیفه ای عمومی است.
5- وظیفه شرعی در قبال برپادارندگان شعائر حسینی
بنا به وظیفه شرعی از تمامی کسانی که عزاداری حضرت سیدالشهدا علیه السلام را امسال به هرنحوی برپا کردند، صمیمانه تشکر و قدردانی می کنم. بر حسب ادله شرعی یکی از وظایف هر فرد دعا کردن در حق کسانی است که شعائر مقدس امام حسین علیه السلام را به پا می دارند. در روایتی نقل شده است که حضرت امام صادق علیه السلام پس از نماز به سجده رفتند و بسیار گریستند. تا حدی که محاسن شریفشان از اشک دیدگانش کاملاً خیس شد. راوی نقل می کند که در آن سجده حضرت فقط برای کسانی که شعائر حسینی را اقامه می کنند دعا فرمودند؛ نیز در دعای خود از برخی دشواری ها و مصیبت ها که در این راه متحمل می شوند، یاد کردند.
6- از عزاداران حسینی تشکر می کنم
بنده نیز به تأسی از امام از همه عزاداران حسینی در هرگوشه ای از جهان که به سر می برند، خاصه شیعیان ایران و عراق تشکر می کنم؛ از همه کسانی که در این راه کوتاهی نکردند و با زبان و قلم و پول و تشویق های خود مایه دلگرمی و حمایت عزاداران و عزاداری آقا اباعبدالله علیه السلام شدند. در این میان نباید شیعیانی را که در پی شرایط نابسامان سیاسی و اجتماعی کشورهای اسلامی در بلاد کفر به سر می برند و در آنجا نیز اقامه شعائر حسینی می کنند، از یاد برد.
7- وظایف همسران نسبت به یکدیگر در زمان تعظیم شعائر حسینی
ارادتمندان به حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام باید به نکاتی توجه داشته باشند. به عنوان نمونه عرض می کنم که ای خانمی که شوهرت در شعائر مقدس امام حسین علیه السلام شرکت می کند، سزاوار نیست که به خاطر کم محبتی یا پاره ای کاستی ها که ممکن است به این سبب در رفتار و کردار او پدید آید، او را سرزنش کنی. چه بسا فردای قیامت از شرمساری نتوانی در چهره حضرت زهرا سلام الله علیها بنگری. آقایان نیز همینطور؛ اگر خانم ها به سبب شرکت در عزاداری ها نتوانند همانند گذشته وظایف خود را در قبال شما انجام دهند، نباید آن ها را سرزنش کنید. کاری نکنید که فردای قیامت ـ خدای ناکرده ـ در حساب و کتابی که امام حسین علیه السلام با خلایق دارند، بی نصیب بمانید.
8- تاذی و ایذاء والدین
پدر و مادرها، نباید با خرده گیری های بی جا مانع اقامه عزاداری امام حسین علیه السلام شوند. امام حسین علیه السلام و عزاداری ایشان استثنای عالم وجود است. گذشته از آن بسیاری از آنان از مسأله شرعی خود نا آگاه اند.
در میان عالمان شیعه، از زمان شیخ مفید تا به امروز، مشهور است که «تأذی والدین حرام نیست، بلکه ایذاء حرام است». این حکم در کتاب مکاسب شیخ انصاری و شروح و تعلیقه ای که بر آن نوشته اند بسیار مطرح شده است و اهل علم کمابیش با آن آشنا هستند. اگر فرزند قصد خواندن نماز شب، یا گرفتن روزه مستحبی و یا برگزاری حجی مستحب داشته باشد و پدر و مادر از این کار آن ها ناراضی باشند و چه بسا آزرده گردند، آیا نباید این قبیل امور را انجام داد؟ بی تردید خدای متعال امر به اطاعت مطلق پدر و مادر نکرده است.
اطاعت پدر و مادر تا آنجا که مغایر با اطاعت خدا نباشد، امری واجب و سفارش شده است. البته خدای متعال در قرآن کریم امر به تشکر از پدر و مادر و اطاعت از خویش کرده است: «أَنِ اشْکُرْ لِی وَلِوَالِدَیْکَ؛ [آری به او سفارش کردیم] که شکرگزار من و پدر و مادرت باش».
البته من نمی توانم چیزی بر خلاف حکم خدا بگویم؛ چراکه خدای عزوجل در قرآن بر این موضوع تأکید فراوان کرده و کسانی را که به غیر فرمان خدا حکم کنند، در یک بار کافر، و بار دیگر ظالم و دیگر بار فاسق خوانده است: «وَمَن لَّمْ یَحْکُم بِمَاأَنزَلَ اللهُ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الْکَافِرُونَ»، «وَمَن لَّمْ یَحْکُم بِمَا أنزَلَ اللهُ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ» و «وَمَن لَّمْ یَحْکُم بِمَا أَنزَلَ اللهُ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الْفَاسِقُونَ».
با همه اینها، همواره جوانان را به احترام نهادن به پدر و مادر و کسب رضایت آنان توصیه کرده ام.
9- حکومت ها آگاه باشند!
حکومت ها در کنار وظایف حکومت داری شان به دلیل در دست داشتن سیف و سوط (شمشیر و شلاق) توانایی ارعاب ملت را نیز دارند. از این رو باید مراقب شعائر حسینی و عواطف ملت خود باشند. مبادا با بد رفتاری یا ایجاد رعب کسی را از اقامه شعائر باز دارند؛ چراکه کار شکنی در شعائر مقدس امام حسین علیه السلام جبران ناپذیر است و شقاوت دنیا و آخرت را به دنبال دارد.
این سفارش تنها متوجه حکومت های اسلامی نیست. حکومت های غیراسلامی که به یمن مهاجرت مسلمانان به آن دیار، از نعمت برگزاری شعائر و احداث حسینیه ها بهره مند شده اند نیز باید قدردان این نعمت باشند؛ نعمتی که حدود صد سال پیش در آن سامان خبری از آن نبود.
10- پشتیبانی همه جانبه از برپادارندگان شعائر مقدس حسینی
در عراق و ایران هستند کسانی که برای اقامه عزای امام حسین علیه السلام خانه و یا مغازه خود را می فروشند. باید امور این قبیل اشخاص را پیگیری نمود. در صورت مواجه شدن با این اشخاص، یا حتی کسانی که برای اجرای عزای امام حسین علیه السلام زیر بار قرض رفته اند و از باز پرداخت آن عاجزند، آن ها را یاری کنید، حتی اگر می شود چند نفری پول جمع کنید و مخارج آنان را باز گردانید، آن کسی که خانه اش را در این راه داده است، بنده نظر خود را اعلام می کنم که مجاز است از ناحیه سهم امام ـ اگر خود یا دیگران دارند ـ برای او خانه تهیه کنید. نباید نسبت به این قبیل مسئولیت ها بی تفاوت بود و باید در حدّ توان یاری کرد.
11- اتخاذ موضع های استثنایی برای امام حسین علیه السلام
خدای متعال برای حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام صدها استثنا در تکوین و تشریع قائل شده است. پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله و دیگر امامان علیهم السلام نیز در سخنان خود به برخی از این استثناها اشاره کرده اند. پس چه نیکوست که صاحبان قدرت و دولت ها نیز برای حفظ آبروی خود در نزد پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله و پربار ساختن پرونده ماورائی خود و همینطور اجابت خواسته ملت هایشان، زیارت اربعین امام حسین علیه السلام را استثنا کنند و قوانین ویژه ای برای تسهیل آن وضع نمایند.
برای تحقق این مهم نیاز به مراجعه بسیار و مداوم به حاکمان و وزیران کشورهاست. در کشورهای غیراسلامی که نسبتاً آزادی بیشتری در آن ها هست، تحقق این امر بیشتر توقع می رود. با درخواست های مکرر و پیگیر امید است که این کار ثمربخش باشد.
12- وظیفه اغنیا در احیای شعائر حسینی
فقرا امتحان خود را پس دادند. به تجار و حاکمان اسلامی می گویم که امام حسین علیه السلام به همه تعلق دارد و باید در خدمت به زوّار آن حضرت کوتاهی نکرد. تجار و حاکمان مسئول، بایستی مسکن زوار را در کربلا و اطراف آن فراهم کنند؛ زیرا تحقق کامل آن از عهده فقرا خارج است.
دیگری مسأله حمل و نقل است. فراهم کردن وسایل و باز کردن راه در این امر بسیار مهم است و نمونه اش در جاهای دیگر دیده شده است. باید بر ضرورت احیای شعائر و تکریم زوّار و تأمین مسکن و رفاه و همچنین برداشتن ویزا و قانونی کردن این تسهیلات تمرکز کرد.
13- زنده نگهداشتن عاشورا
نباید اهداف حضرت سیدالشهدا علیه السلام و كسانى را كه در آن روز در ركاب آن حضرت خود را فداى اهداف مقدسش كردند، از یاد برده، نسبت به آن ها بى توجه باشیم. باید همانند دیگر عاشورائیان، از تمام عاشورا و رسالت آن استفاده كرده، راه و مسیر خود را اصلاح كنیم. در این جا لازم مى دانم توصیه ای به عزیزان داشته باشم:
باید از تمام آثار بركت خیز حضرت سیدالشهدا علیه السلام استفاده كرد؛ به این معنا كه جداى از شركت در مجالس مرتبط با آن حضرت یا اقامه مجالس حسینى سعى كنید این بركت را به خانه هاى خود ببرید كه در آن صورت، ایمانتان، دنیایتان، آخرتتان و به یك سخن تمام زندگى و وجودتان از بركات حضرت سیدالشهدا علیه السلام بابركت خواهد شد. پرواضح است كه برگزارى مجالس خانگى به فراخور حال و توانایى افراد بستگى دارد. به عنوان مثال، فردى یك دهه در ماه محرم، صفر، ایام فاطمیه یا مناسبت هاى دیگر به برگزارى مجلس حضرت سیدالشهدا علیه السلام اختصاص مى دهد و اگر این مقدار ممكن نباشد، كمتر از آن را نباید از دست داد. در نظر داشته باشیم كه مجالس خانگى عمومى باشد یا تنها به زنان اختصاص داشته باشد، به هر حال براى همه، به ویژه افراد خانواده صاحب مجلس|، سودمند و با بركت است و آثار مطلوبى بر آنان خواهد داشت.
برگزارى مجالس سوگوارى اهل بیت علیهم السلام لزوماً بدین معنا نیست كه هزینه سنگین بر افراد كم درآمد تحمیل كند، بلكه هر شخصى به اندازه توان خود از شركت كنندگان پذیرایى كند. مهم این است كه در چنین مجالسى نام امام حسین علیه السلام برده و یاد حضرتش زنده مى شود. البته در طول تاریخ با این مجالس برخوردهاى سختى ازسوى حاكمان ستمگر شده و آنان مى كوشیدند تا این فروغ خدایى را خاموش كنند و اندك زمانى نیز توفیق ظاهرى یافتند، اما در نهایت فروغ روشنى بخش خدایى به آتشى بنیان سوز تبدیل شد و هستى آنان را در شعله هاى خود سوزاند.
در روزگار ما رخدادى سخت تر از آنچه در روزگاران گذشته رخ داد در عراق تحت حاكمیت بعثى ها چهره نمود. حاكمان بعثى بیش از سى سال عزادارى و برگزارى مجالس حضرت سیدالشهدا علیه السلام را ممنوع كردند و در راه تحقیق این طرح شوم، صدها منبرى و صدها هزار عزادار حضرت سیدالشهدا علیه السلام را به جوخه اعدام سپردند. حتى آنانى كه در خانه هاى خود مجالس روضه خوانى برگزار مى كردند فرجامشان مرگ بود. شركت كنندگان در مجالس عزادارى نیز از گزند بعثى ها در امان نبودند و به محض دستگیر شدن، به شكنجه گران سپرده مى شدند. در نتیجه پس از سقوط طاغوت عراق ده ها گور دسته جمعى كشف شد كه نوزاد و كودكان و زنان و مردان جوان و كهن سال در آن ها به صورت گروهى و در حالى كه آثار تیرباران و شكستگى استخوان دراثر شكنجه بر اسكلت شان به چشم مى خورد، بیرون آورده شدند. بى تردید آنچه تا به حال كشف شده، اندكى از بسیار قربانیان است.
با فروپاشى نظام دیكتاتورى در عراق مردم دگربار به برگزارى مجالس حضرت سیدالشهدا علیه السلام روى آوردند و از اطراف عراق براى تجدید میثاق با امام حسین علیه السلام و دیگر شهیدان كربلا و برپایى پرچم آن حضرت به كربلا سرازیر شدند. شخصى بااطلاع مى گفت: تنها از ایران بیش از یك میلیون زائر در عاشوراى امسال در كربلا حضور یافتند.
از كشورهاى: پاكستان، خلیج، لبنان، سوریه و...، نیز به طور چشمگیرى در كربلا حضور داشتند. دشمنان این دستگاه، حضور چند میلیونى مردم شیفته حضرت سیدالشهدا علیه السلام را تحمل نكردند و تحت تأثیر روح پلیدشان عاشوراى كربلا و كاظمین را به خون كشیدند تا شاید بتوانند این دستگاه را از رونق بیندازند، اما بازنده اصلى همانان بودند؛ چراكه جان باختگان این واقعه، بر سرخوان اربابشان حضرت امام حسین علیه السلام حضور یافتند و به مقامى دست یافتند كه من و شما در قیامت غبطه آنان را خواهیم خورد و بى تردید عاشوراى آینده پرشورتر برگزار خواهد شد.
توجه داشته باشیم، جایگاهى كه شهیدان عاشوراى امسال بدان دست یافتند، ناشى از مقام حضرت سیدالشهدا علیه السلام است؛ مقام و خصوصیتى كه خدا تنها براى آن حضرت مقرر داشته و براى خود نیز چنان نخواسته است. اگر تاریخ را بكاویم بسیارى از مشركان، كافران، بت پرستان، آتش پرستان و...، را خواهیم یافت كه در مدح و ثناى امام حسین علیه السلام اشعارى به حجم یك دیوان بزرگ سروده و در سوگ حضرتش روضه خوانده اند و حتی مطلع شدم که چندی پیش آتش پرستى، كتابى از سروده هاى خود را كه در سوگ سالار شهیدان فراهم آورده بود به چاپ رساند.
14-عزاداران حسینی و دعای امام صادق علیه السلام
همانطور كه شبهه افكنى و تشكیك در ماجراى عاشورا كار بسیار ناپسندى است، خدمت به دستگاه حضرت سیدالشهدا علیه السلام و دعاكردن براى زائران و سوگواران آن حضرت از مستحبات است. استحباب این كار از روایتى دریافت مى شود كه اگر متواتر نباشد، دست كم تواتر اجمالى دارد و بسیارى از عالمان بزرگ آن را نقل كرده اند. براساس این روایت، امام صادق علیه السلام در حال سجده براى زائران قبر اباعبدالله الحسین علیه السلام و كسانى كه در اقامه شعائر حسینى تلاش مى كنند دعا مى كردند و به درگاه الهى عرضه مى داشتند: «فارحم تلك الوجوه التى غیرتها الشمس وارحم تلك الخدود التی تقلبت على حفرة ابی عبدالله علیه السلام وارحم تلك الأعین التی جرت دموعها رحمة لنا وارحم تلك القلوب التی جزعت واحترقت لنا وارحم الصرخة التی كانت لنا؛ پروردگارا، آن چهره هایى كه آفتاب رنگشان را دگرگون كرده است، آن گونه هایى كه بر قبر اباعبدالله نهاده مى شود، دیدگانى كه به مهر ما گریان مى شوند، دل هایى كه براى ما بی تاب مى شود و مى سوزد و فریادهایى كه براى ماست، همه و همه را مشمول مهر و رحمت خود ساز».
امام صادق علیه السلام در این نیایش و در حال سجده با اشك جارى براى سوگواران حسینى توفیق و صبر و اخلاص و رحمت الهى را مسألت نموده است.
تعبیر «صرخة» در این روایت به معناى فریاد و ناله است. گاهى اوقات شدت مصیبت به حدى است كه گریه به تنهایى رنج آدمى را التیام نمى بخشد و آدمى فریاد مى كشد. در روایت آمده است كه روزى عبدالله بن غالب نزد امام صادق علیه السلام شعرى در رثاى حضرت سیدالشهدا علیه السلام خواند كه این بیت در آن بود: «لبلیة تسقو حسینا بمسقاة الثرى غیر التراب».
وقتى به این بیت رسید فریاد زنى را از پشت پرده شنید كه صیحه زد: «واابتاه؛ اى واى پدرم!».
15- محرم و دو مسئولیت
ماه محرم ویژگى بى نظیرى نسبت به دیگر ماه ها دارد. به محض آنكه هلال ماه محرم پدیدار مى شود، نام امام حسین علیه السلام را كه در روز دهم این ماه مظلومانه به شهادت رسید، بى درنگ در خاطر انسان زنده مى كند و مسئولیت ما را در قبال آن حضرت و زنده نگاه داشتن شعله نامش به یاد مى آورد. از میان این مسئولیت ها مى توان به دو امر زیر اشاره نمود:
اول: معرفى امام حسین علیه السلام و ماجراى كربلا و بیان اهداف و ارزش هاى آن حضرت و كوشش براى آگاه كردن تمام انسان هاى شرق و غرب زمین از مصائبى كه بر او و خاندان و یاران گرامى اش وارد شد.
روز یازدهم محرم هنگامى كه عقیله بنى هاشم، حضرت زینب كبرى، فرزند برادر خود، حضرت امام سجاد علیه السلام را مشاهده كرد كه از شدت اندوه طاقت فرسا نزدیك بود جان مباركشان از كالبد تن خارج شود، به ایشان عرضه داشتند: «لا یجزِعنَّكَ ما تَرى فَواللهِ إنّ ذلكَ لَعَهدٌ مِن رسولاللَه صلى الله علیه وآله إلى جدِّكَ وأبیكَ وعمّك ، ولقد أخَذَ اللهُ میثاقَ اُناسٍ مِن هذِهِ الأُمّةِ لا تعرِفُهُم فَراعِنَةُ هذِهِ الأُمّة ، وهم مَعروفونَ فی أهلِ السّماواتِ أَنَّهم یجمعونَ هذِهِ الأعضاءَ المُتَفرّقَةَ فَیوارونَها وهذِهِ الجُسومَ المُضرّجةَ ، وینصبونَ لِهذا الطَفِّ عَلَماً لِقَبر أبیكَ سیدالشهداء لا یدرسُ اثرُهُ ولا یعفو رسمُهُ على كُرورِ اللیالی والأیامِ ولَیجتَهدَنَّ أئِمّةُ الكُفرِ وأشیاعُ الضّلالةِ فی مَحوِهِ وتطمیسِهِ ، فَلا یزدادُ أثرُهُ إلاّ ظُهوراً وأمرُهُ إلاّ علوّاً؛ مبادا این چیزها تو را بى تاب كند. به خدا قسم این وعده اى است كه رسول خدا صلى الله علیه وآله به پدر بزرگ، پدر و عمویت داده است. خدا با گروهى از این امت - كه فرعون هاى امت آنان را نمى شناسند، ولى در میان اهل آسمان ها شناخته شده اند - پیمان بسته است كه این اعضاى پراكنده را گرد آورند و این بدن هاى غرقه به خون را به خاك سپارند. این گروه براى طف و مرقد پدر بزرگوارت نشانه اى برپا خواهند كرد كه هیچ گاه از میان نخواهد رفت و گذر شبان و روزان نشان آن را نخواهد زدود. هرقدر پیشوایان كفر و پیروان گمراهى در زدودن و از بین بردن آن بكوشند، روز به روز اثر آن پدیدارتر و نام آن بلندآوازه تر مى شود».
بنابراین، شایسته است در اقامه عزادارى حضرت سیدالشهدا علیه السلام بكوشیم و مردم را نسبت به احیاى شعائر حسینى به شكل هاى گوناگون و شیوه هاى درست و مشروع فراخوانیم.
دوم: مسأله دیگر پیروى از امام حسین علیه السلام و دنبال كردن اهداف بلند آن حضرت است كه در حقیقت چنین چیزى از امت رسول الله صلى الله علیه وآله انتظار مى رود و باید گفت مسأله اول مقدمه اى براى رسیدن به این هدف مهم تر است.
16- راه تبلیغ نهضت امام حسین علیه السلام
آستین همت بالا بزنیم و به خصوص در ماه هاى محرم و صفر در این راه بكوشیم، بلكه پیش از فرا رسیدن این دو ماه آمادگى هاى لازم را كسب و تمام نیروهایمان را در این راه بسیج كنیم تا آرمان ها و ارزش هاى والا و مورد نظر حضرت سیدالشهدا علیه السلام را از طریق دسته هاى عزادارى، مجالس روضه خوانى، اقامه شعائر، اجرای نمایش ها، نمایش فیلم هاى نمادین، پایگاه هاى اطلاع رسانى، ماهواره ها، برگزارى همایش، سخنرانى و هر وسیله ممكن تحقق بخشیم. اینها همگى جزء مسئولیت هاى ماست كه از این فرمایش امام صادق علیه السلام دریافت مى شود: «و خداى متعال زمین و ساكنانش را ضامن خون تو و گرفتن تاوان آن قرار داده است». چه بسیارند كسانى كه با امام حسین علیه السلام و بینش و منش ایشان آشنا نیستند و مسئولیت ما در قبال این افراد چقدر سنگین است. از خداى متعال مى خواهیم ما را در خدمت كردن به اسلام و تلاش جدى در ستاندن تاوان خون حضرت سیدالشهدا علیه السلام از این طریق (یعنى معرفى امام حسین علیه السلام و آرمان هاى مقدس ایشان به تمام جهانیان) موفق بدارد.
