1- بسیاری از الطاف الهی در پرتو صبر نصیب آدمی می شود و انسانِ بی صبر به توفیق چندانی نائل نمی شود.

2- تمام جوانب زندگی و همه فعالیت های انسانی و موفقیت در هر کار مهمی نیازمند تحمل  و صبر است.

3- صبر صفتی بنیادی است که در ارتباط با دیگران، در خانواده، در تحصیل و کار و همه فعالیت ها نقش تعیین کننده ای دارد.

4- صبر رکن موفقیت دنیا و سعادت آخرت است. هرکس براثر فراز و فرود روزگار بی تردید دچار گرفتاری هایی خواهد شد و در این میان بردباری اساس موفقیت است. هرکس در هرگرفتاری ای باید برای رفع آن تلاش کند، ولی از آن جا که دنیا دارِ مشکلات است، بسیاری از این گرفتاری ها به طور کامل رفع نمی شوند.

5- جایگاه افراد نزد خدا و مقام و پاداش آنان در آخرت بستگی به میزان صبر آنان دارد. هرچه نوع صبر و میزان آن بیشتر باشد، علاوه بر منافعی که در دنیا به دنبال دارد، اجر اخروی فرد نیز بیشتر خواهد بود.

6- ایمان آدمی در گرو صبر است و آن که صبر نداشته باشد، ایمان ندارد.

7- کسی که در دشواری و ناهمواری ها صبوری کند، به مقام والایی نزد خدای متعال دست خواهد یافت.

8- صبر یکی از ارکان اسلام است و از انسان مسلمان خواسته شده در تمام شئون زندگی ازجمله روابط خانوادگی و در ارتباط با فرزندان، بستگان و بیگانگان صبر را مدنظر قرار دهد.

9- صبرکردن بر سختی های طاعات و عباداتِ دشوار ازجمله نافله شب از بهترین مصادیق صبر است.

10- انسان مؤمن هنگام رویارویی با حرام باید بر وسوسه های شیطان و خواهش های نفس صبر کند.

11- بی صبری مانع رسیدن الطاف الهی به انسان می شود و او را از درک بسیاری از توفیقات بی بهره می سازد.

12- صبر هرچند تلخ و برای نفس انسان توأم با دشواری و سختی است، عاقبتی شیرین و بس دلپذیر دارد.

13- صبر دشواری ها و سختی ها را به آسانی تبدیل می کند. شرط این مطلب آن است که انسان بنای کار را بر این بگذارد که همیشه در برابر مشکلات، در مواجهه با بداخلاقی ها و جهالت های اطرافیان، هنگام مصیبت و در لغزشگاه های گناه و حرام به یاد خدا افتد و بردباری ورزد.

14- یکی از مهم ترین ویژگی های اهل ایمان صبر و بردباری آنان است.

15- در این که صبر تلخ است تردیدی نیست، ولی در صبر دو عنصر مهم و مثبت وجود دارد: نخست: آینده شیرینی دارد و انسان بابت صبرکردن هرگز پشیمان نمی شود و دوم: انسان بردبار از مشکلات دنیا و تنگناهای آخرت دور است.

16- صبر ازجمله اخلاق پیشوایان معصوم صلوات الله علیهم اجمعین است و کسی که پیرو آن بزرگواران است، باید به این صفت والای اخلاقی آراسته باشد و دیگران را نیز بدان سفارش کند.

17- تجرع حقیقى و صبرِ ارزشمند، پیش از آنکه آزار دهنده باشد، آرام بخش است.

18- پیشوایان بزرگوار دین به رغم تجرع انواع غصه‏ ها، در نهایت سلامت روانى بودند و اگر به ما نیز سفارش به صبر و تجرع اندوه کرده ‏اند، باید این مطلب در ما نیز نه تنها فرسایش زا و آرامش زدا نباشد که موجب آرامش جان شود.

19- صبور بودن و بردباری هم در دنیا حسنه است و هم در میزان اعمال.

20- اگر انسان برای رضای خدای متعال در برابر اذیت و آزار دیگران صبور و شکیبا باشد، خدای متعال در دنیا مایه کفایت او می شود و پشتیبان او خواهد بود و در آخرت نیز پاداش او را افزایش می دهد؛ زیرا خدای سبحان فرموده است: «إِنَّمَا یوَفَّی الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَیرِ حِسَابٍ؛ پاداش صابران بدون حد و بدون حساب داده می شود».

21- بهتر است انسان عزم جدی داشته و تصمیم بگیرد که با هرکسی که با او همنشین و هم زیست است، صبر پیشه کند و در حوادث پیش آمده صبر نماید.

22- صبر مسئله ای است که مورد ابتلا و نیاز هر زن و مرد مؤمنی است و کسی که در دشواری و ناهمواری ها صبوری کند، به مقام والایی نزد خدای متعال دست خواهد یافت.

23- صبر یکی از ارکان اسلام است و از انسان مسلمان خواسته شده است که در تمام شئون زندگی ازجمله روابط خانوادگی و در ارتباط با فرزندان، بستگان و بیگانگان صبر را مدنظر قرار دهد.

24- قرآن کریم گذشت و صبر در برابر جهالت جاهلان را از ویژگی های مؤمنان به شمار آورده است.

25- اسلام هنگام مصیبت ها از مؤمنان خواسته است مهار صبر را از کف ندهند و بی تابی نکنند.

26- انسان مؤمن هنگام رویارویی با حرام باید بر وسوسه های شیطان و خواهش های نفس صبر کند.

27- بی صبری مانع رسیدن الطاف الهی به انسان می شود و او را از درک بسیاری از توفیقات بی بهره می سازد.

28- صبر دشواری ها و سختی ها را به آسانی تبدیل می کند.

29- یکی از مهم ترین ویژگی های اهل ایمان صبر و بردباری آنان است.

30- صبر ازجمله اخلاق پیشوایان معصوم صلوات الله علیهم اجمعین است و کسی که پیرو آن بزرگواران است، باید به این صفت والای اخلاقی آراسته باشد و دیگران را نیز بدان سفارش کند. در حقیقت چنین چیزی را قرآن کریم، رسول خدا و اهل بیت علیهم السلام از ما خواسته و آن را راه به دست آوردن سعادت دو جهان دانسته اند.

31- صبر در همه حالات جایگاهی والا و موضوعیتی خاص دارد که بعد از آن پیروزی حاصل می گردد.

32- شایسته است در همه امور به خدا توکل کنیم و صبور باشیم. کسی که عجول است، هم خود را ناراحت می کند و هم به خواسته اش نمی رسد. از همین روست که در روایت آمده: «الصّبْرُ مِنَ الإیمانِ کَالرَّأْسِ مِنَ الْجَسَدِ؛ صبر به ایمان به منزله سر به اندام است».

33- کسی که نفس خود را با خداباوری پرورش داده باشد، در تلخی ها و ناهمواری ها صبوری می کند و این صبوری نه تنها او را خرد نمی کند، بلکه برای او با لذت و رضایت خاطر توأم است.